Όταν αναφερόμαστε σε top models, σε σούπερ γαζέλες, σε απόλυτα πρότυπα, το μυαλό μας πάει αμέσως στην Gigi Hadid, την Kendall Jenner, την Kate Moss… Κι όμως, αν παρατηρήσουμε τις εβδομάδες ανδρικής μόδας στο Παρίσι και το Μιλάνο, δεν γνωρίζουμε και πολλά αγόρια μοντέλα που κάνουν καριέρα στην πασαρέλα, ούτε καν εκείνα σε εξώφυλλα και διαφημίσεις, γιατί τα κάστινγκ γίνονται περισσότερο για κορίτσια και λιγότερο για αξύριστους καλλονούς που σνομπάρουν λακ, μάσκαρα και αποτριχώσεις.

Διαβάστε ακόμα: CD, LV, CC: Όταν τα αρχικά έγιναν δήλωση ζωής 

Φανταστείτε τύπους όλων των ηλικιών, ψηλούς και αδύνατους, μελαχρινούς, κοκκινομάλληδες, ξανθούς, με άχαρο περπάτημα, βλέμμα στο κενό, άποψη, στιλ και υφάκι, να εμφανίζονται με eyeliner στα μάτια, μπερδεμένα μαλλιά, επιμελώς ατημέλητη όψη, κολλητά δερμάτινα ή τζιν παντελόνια, άναρχα t-shirts…

Η ίδια εικόνα επαναλαμβάνεται δύο φορές τον χρόνο στο Μιλάνο και το Παρίσι. Νεαροί άνδρες ζητούν από τους ατζέντηδες τους να δείξουν τα look-books τους στους δημοφιλέστερους σχεδιαστές μόδας, μαζί με τους ιστορικούς οίκους, γιατί ξέρουν ότι μόνο με αυτόν τον τρόπο θα κατορθώσουν να διεκδικήσουν καλύτερες αμοιβές.

Για πόσα δολάρια ή ευρώ ξυπνούν αυτά τα αγόρια; Το μόντελινγκ είναι ίσως από τα λίγα επαγγέλματα που οι γυναίκες αμείβονται μάλλον καλύτερα από τους άνδρες. Χωρίς αυτό να σημαίνει φυσικά ότι δεν υπάρχουν και εξαιρέσεις, όπως πάντα, στον κανόνα.

Το σωστό look είναι πάντα το ζητούμενο. Γιατί αν έχετε παρατηρήσει στην πασαρέλα, τα περισσότερα αγόρια μοιάζουν αγουροξυπνημένα, θυμωμένα, χαμένα στο διάστημα. Το «σωστό» σώμα είναι μάλλον πιο εύκολο να βρεθεί. Τα περισσότερα αγόρια που αποφασίζουν να ασχοληθούν με τη μόδα, έστω και ερασιτεχνικά, παράλληλα με τις σπουδές τους ή άλλα όνειρα, φροντίζουν τουλάχιστον να πηγαίνουν σχεδόν καθημερινά στο γυμναστήριο ή τουλάχιστον να κάνουν σωστή διατροφή. Μπορείς να μετρήσεις τις λωρίδες με τους κοιλιακούς στην κοιλιά τους.

Η αλήθεια είναι ότι βλέπουμε όλο και πιο συχνά σέξι άνδρες στο Μιλάνο και το Παρίσι. Όλων των ηλικιών. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν νοσταλγούμε και τους άνδρες που πρωταγωνιστούσαν στις παλιότερες καμπάνιες των Dolce&Gabbana ή στα εξώφυλλα του L’Uomo. Αν και έχουν αυξηθεί σημαντικά οι υποψήφιοι, κάτι που οι γνώστες αποδίδουν στην οικονομική κρίση. Ακόμη και μοντέλα που έχουν στο βιογραφικό τους σημαντικές διαφημιστικές καμπάνιες για αρώματα όπως Chanel, ψάχνουν απεγνωσμένα για δουλειά.

Μέσα σε μια μέρα εκατοντάδες νεαροί άνδρες από το Λονδίνο, τη Μόσχα, το Τόκιο, το Παρίσι και αλλού εμφανίζονται, σε διαδρόμους, σκάλες ατελιέ ή περιοδικών, με τις φωτογραφίες τους, λίστες με διευθύνσεις, χάρτες. Κάπως έτσι είναι η ζωή τους. Ταξιδεύουν στον κόσμο, από τη μία Εβδομάδα Μόδας στην άλλη, με την ελπίδα να βρουν δουλειά.

Και πώς αμείβονται; Για ένα σόου, το λιγότερο που μπορεί να πάρουν είναι 500 ευρώ μέχρι μερικές χιλιάδες για τον ίδιο χρόνο και την ίδια παρουσία. Τα κορίτσια παίρνουν πολύ καλύτερα χρήματα. Η διαφορά των αγοριών και των κοριτσιών μοντέλων είναι ότι τα αγόρια δεν πρέπει να παραείναι τέλεια.

Περιζήτητα είναι τα μοντέλα που δεν είναι ούτε κούκλοι, ούτε κουασιμόδοι. Ούτε πολύ αδύνατοι, ούτε πολύ κανονικοί. Το κάστινγκ της ζωής τους.

Θυμάμαι το κάστινγκ στην ταινία «Το τρίγωνο της θλίψης». Ο πρωταγωνιστής εκπαιδεύεται μαζί με συναδέλφους του να χαμογελά για καμπάνιες H&M και να συνοφρυώνεται για τον Balenciaga. Και ποιο είναι το τρίγωνο της θλίψης; Οι ρυτίδες έκφρασης ανάμεσα στα φρύδια του. Εμείς το λέμε και τρίγωνο της ματαιοδοξίας.

Photo credit: Imdb Triangle of Sadness