Εξαρτάται από το ποιον θα ρωτήσεις, και, κυρίως, από το πόσο ειλικρινής θα είναι πρώτα με τον εαυτό του και μετά με όλους τους άλλους. Γιατί οι γυναίκες ντυνόμαστε για άλλες γυναίκες και για εμάς τις ίδιες, ακόμη κι αν δεν το παραδεχόμαστε.

Αυτό που έχει αλλάξει τον τελευταίο καιρό είναι ότι αναζητάμε τη χαρά στο ντύσιμο μας, στο προσωπικό μας styling, και κάπως έτσι η μόδα έχει αλλάξει. Οι σχεδιαστές ξέρουν πλέον σε ποιον απευθύνονται.

Σήμερα, λοιπόν, οι γυναίκες βρίσκουν μεγαλύτερη χαρά στο να ντύνονται η μία για την άλλη και αυτό αλλάζει αυτομάτως τους κανόνες του παιχνιδιού.

Αρκεί να παρατηρήσεις τις γυναίκες σε ένα δείπνο. Σε ένα πάρτι. Στο θέατρο. Στα εστιατόρια. Στους δρόμους. Μέρα και νύχτα. Οι άνδρες έχουν την κλασική «στολή»: κοστούμι ή φόρμα. Οι γυναίκες, αντίθετα, ενημερώνονται, ταξιδεύουν, φροντίζουν την εικόνα τους, επιμελούνται ρούχα και αξεσουάρ. Το προσπαθούν, ακόμη κι αν το αποτέλεσμα δεν είναι πάντα τέλειο. Έχει όμως φροντίδα, σκέψη και σκηνοθεσία.

Μου το έλεγε η μεγάλη μου κόρη, που βρέθηκε πρόσφατα στο Παρίσι και δεν μπορούσε να σταματήσει να παρατηρεί κορίτσια της ηλικίας της και γυναίκες όλων των ηλικιών που, είτε φορούσαν Chanel είτε τζιν με τουίντ σακάκια από το Ζara, είχαν ως κοινή αφετηρία τον ιστορικό οίκο και τη χαρά να μοιράζονται στιλιστικές συμβουλές με άποψη.

Είναι η στιγμή που συνειδητοποιείς ότι πολλές γυναίκες ντύνονται ακόμη περισσότερο για το γυναικείο βλέμμα παρά για το ανδρικό, ακόμη και αν οι άνδρες κολακεύονται συχνά με την ιδέα ότι οι επιλογές μας έχουν να κάνουν με τα δικά τους κριτήρια.

Διαβάστε ακόμη:Κάννες 2026: Ή όταν το στιλ μιλάει γαλλικά με αγγλική προφορά

Ειδικά όταν πρόκειται για «επίσημο» ντύσιμο και όχι απλώς για τις καθημερινές εμφανίσεις, αυτό ισχύει ακόμη περισσότερο. Ίσως επειδή ως γυναίκες εκτιμάμε πολύ περισσότερο την προσπάθεια που απαιτείται για να ντυθεί κανείς όμορφα. Κατανοούμε αποχρώσεις, λεπτομέρειες και τεχνικές. Ξέρεις ότι μέσα από τη μόδα εκφράζεις πραγματικά τον εαυτό σου, την προσωπικότητα σου, την αλήθεια σου.

Σήμερα περισσότερο από ποτέ μας αρέσουν οι γυναίκες σχεδιάστριες που σχεδιάζουν για γυναίκες. Και οι άνδρες που αγαπούν τις γυναίκες. Το σώμα μας. Τα δυνατά μας σημεία. Την καθημερινότητα μας.

Ο Manolo Blahnik, για παράδειγμα, δεν μας παιδεύει με τα ψηλοτάκουνα του (προσωπικά νιώθω ότι περπατάω με αθλητικά όταν φοράω τις γόβες του) σε αντίθεση με τον Christian Louboutin, που δεν έχει καταφέρει ακόμη να πετύχει την ιδανική ισορροπία ανάμεσα στο στιλ και την άνεση.

Όχι ότι δεν υπάρχουν και γυναίκες που στέκονται μπροστά στον καθρέφτη με ρούχα και αξεσουάρ φτιαγμένα ή συνδυασμένα με τρόπο που να προσελκύει την ανδρική προσοχή ή να προστατεύει τη σεμνότητα τους.

Διαβάστε ακόμη: Κάννες: Το κόκκινο χαλί μιλάει ελληνικά

Αν ρωτήσουμε ένα εκατομμύριο ανθρώπους για ποιον ντύνονται οι γυναίκες, θα ακούσουμε ένα εκατομμύριο διαφορετικές απαντήσεις. Έχουν γραφτεί αμέτρητα άρθρα και λογοτεχνικά έργα αφιερωμένα στις διαμάχες γύρω από την άποψη ότι οι γυναίκες ντύνονται για τους άνδρες. Αν πάρουμε ως παράδειγμα την πριγκίπισσα Diana, θα δούμε ότι μεταμορφώθηκε από νεαρή αθώα κοπέλα σε αυθεντία του στιλ. Από το πουλόβερ με το μαύρο πρόβατο, σύμβολο της αποξένωσης της από τη βασιλική οικογένεια, μέχρι το περίφημο «φόρεμα εκδίκησης», όταν ο βασιλιάς Κάρολος παραδέχτηκε δημόσια την απιστία του και εκείνη εμφανίστηκε σε φιλανθρωπικό gala με ένα εξαιρετικά κολακευτικό μαύρο φόρεμα με βαθύ ντεκολτέ. Για ποιον είχε ντυθεί τότε;

Το σκεφτόμουνα βλέποντας το σόου του Gucci με την Cindy Crawford και την Paris Hilton αλλά και τις πρόσφατες αφίξεις στο κόκκινο χαλί των Καννών. Στο κινηματογραφικό Φεστιβάλ, οι καλεσμένες ντύνονται για τον ρόλο, τους παπαράτσι, τους οίκους μόδας, τα συμβόλαια, τους οίκους κοσμημάτων, τον σκηνοθέτη, τον σύντροφο, τα likes, το Instagram και το TikTok. Ή μήπως όχι;

Η μόδα εξελίσσεται σε ένα ευέλικτο εργαλείο κοινωνικού στάτους. Σίγουρα, ο θαυμασμός από το αντίθετο φύλο είναι ευχάριστος, αλλά η γυναίκα που κοιτάζεται σήμερα στον καθρέφτη το πρωί έχει άλλες προτεραιότητες. Θέλει να την «εγκρίνει» η φίλη της. Να μπορεί να αναγνωρίσει τι κρύβει η ετικέτα. Να εκφράσει αυτό που νιώθει μέσα από ένα σύνολο.

Οπότε όχι, δεν υπάρχει μία μόνο απάντηση. Στην Αρχαία Ρώμη, οι γυναίκες διαμόρφωναν τα αμάνικα φορέματα με πόρπες ώστε να φαίνονται γοητευτικές στους άνδρες, ενώ στη βικτωριανή Αγγλία φορούσαν κορσέδες τόσο σφιχτούς που λιποθυμούσαν μόνο και μόνο για να ανταποκριθούν στα ανδρικά πρότυπα.

Σήμερα γυναίκες σε όλο τον κόσμο εγκαταλείπουν ρούχα που οι άνδρες θεωρούν «σέξι» και επιλέγουν σύνολα που αποσπούν κομπλιμέντα από άλλες γυναίκες. Συνδυάζουν εμπριμέ, υπερμεγέθη ρούχα, έντονα χρώματα, απλώς επειδή αυτό τις ευχαριστεί.

Και ίσως δεν υπάρχει τίποτα πιο φεμινιστικό από το να αντικαθιστάς τα σφυρίγματα και τα επίμονα βλέμματα των ανδρών με επαίνους και θαυμασμό από άλλες γυναίκες.

Οι γυναίκες θέλουμε έκφραση, αυτοπεποίθηση, δύναμη, βιώνοντας μια ήσυχη επανάσταση. Στον κόσμο της υπερέκθεσης επιλέγεις ουδέτερους τόνους. Όταν μπορείς να είσαι Kardashian, επιλέγεις να είσαι Audrey.

Ή, στις Κάννες, ποζάρεις σαν την Isabelle Hupert. Ή την Salma Hayek. Αν και για να είμαστε δίκαιοι, η τελευταία, παντρεμένη με τον Mr Kering Group, Francois-Henri Pinault έχει δηλώσει ξεκάθαρα ότι ντύνεται για τον σύζυγο της: «Δεν είμαι ακριβώς fashionista. Έχω κάποιο γούστο. Ξέρω να συνθέτω τα ρούχα μου, αλλά μεγάλο μέρος της προσπάθειας που καταβάλλω είναι για τον άνδρα μου, γιατί θέλω να τον ελκύω».

Photo credit: Salma Hayek