Θυμάμαι όταν πρωτομπήκε το Facebook στη ζωή μου. Το παρατηρούσα από απόσταση, ξαναβρήκα φίλους, συμμαθητές, γνώρισα φίλους φίλων, έχασα χρόνο από τη ζωή μου, διαβάζοντας απόψεις και σχόλια σε θέματα που συχνά δεν με ενδιαφέρουν καν. Αντιστάθηκα σε αιτήματα φιλίας, το poking που έγινε βίντεο κλήση, μήνυμα, stalking, από αγνώστους που πήραν το θάρρος για ηλεκτρονικό φλερτ με την πρόφαση των «κοινών φίλων.»

Με το Instagram ακολούθησα διαφορετική τακτική. Προσπάθησα να είμαι πιο επιλεκτική, να δημιουργήσω ένα ημερολόγιο με εικόνες αισιοδοξίας, να εμπνευστώ από λογαριασμούς που μοιάζουν με παράθυρο στον κόσμο, να συναντήσω πρόσωπα που θαυμάζω κι ας μην τα γνωρίζω, σε έναν καθημερινό σχεδόν διάλογο.

Μέχρι που -μέσα στον εγκλεισμό- «έσκασε» το TikTok. Κινέζικο, γρήγορο, χαοτικό. Σκρολάνοντας, κάνοντας δηλαδή ζάπινγκ ανά λίγα δευτερόλεπτα, με ό,τι νιώθω ότι με ενδιαφέρει ή όχι, περνάω ρυθμικά στο επόμενο βίντεο, τραγούδι, συνταγή, εξομολόγηση, βίντεο-κλιπ, χορογραφία, είδηση, θεατρική παράσταση αλλά και συμβουλές life coaching, σκηνές από ταινίες, ένα μωρό που λέει ανέκδοτα, έναν σκύλο γεμάτο παιδικά αυτοκόλλητα στο τρίχωμα του, τον Ρομπ Λόου να αναρωτιέται πόσες φορές πρέπει να τον …γλείψει ο σκύλος του για να φτάσει στην καρδιά του…

Στην αρχή δημιούργησα λογαριασμό ανεβάζοντας χορογραφίες. Δικές μου χορογραφίες. Στην πανδημία. Μετά τα πρώτα σχόλια των παιδιών ότι «κριντζάρουν», η διαδρομή άλλαξε. Ίσως να είναι προτιμότερο να είσαι παρατηρητής σε κάτι τόσο βιαστικό, επιπόλαιο, τόσο ξένο και μαζικό. Ο αλγόριθμός παραμονεύει. Και οφείλεις να είσαι απίστευτα προσεκτικός γιατί αν παραμείνεις και κάνεις like σε μια συνταγή με κουνουπίδι (και δεν σου αρέσει το κουνουπίδι) ή σε έναν χυδαίο κωμικό stand-up αισθητικής, τότε το κινητό σου θα βομβαρδιστεί από κουνουπίδια ογκρατέν και λάιβ βρισιές με κονσέρβα χειροκρότημα.

Σπάνιες ηχογραφήσεις κλασικής μουσικής και όπερας, εμφανίσεις, διασκευές, Φρανκ Σινάτρα και Έλβις Πρίσλεϊ, Μαρία Κάλας, Λουτσιάνο Παβαρότι, μουσικά διαμάντια από ξεχασμένες ή παρεξηγημένες δεκαετίες. Δαλιδά, Τζο Ντασέν, Ντέιβιντ Μπάουι, Φρέντι Μέρκιουρι… Βλέπω τον Χάρι Στάιλς «ζωντανά» με το νέο του, φανταχτερό κοστούμι, σε κάθε sold-out συναυλία. Και ονειρεύομαι ότι είμαι εκεί. Πάνω στη σκηνή. Με μποά.

Το TikTok γίνεται σιγά-σιγά ο καθρέφτης σου. Όπως και όλα τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης που ακολουθούμε. Κι ας μην θέλουμε να το παραδεχτούμε. Τώρα η νέα τάση θέλει κορίτσια κυρίως, να στρέφουν την κάμερα πάνω τους, και να μιλούν σε συνέχειες (υπάρχει και ο χρονικός περιορισμός στην εφαρμογή), για αποτυχημένα πρώτα ραντεβού. Αγόρια που τις έστησαν, αγόρια που δεν πλήρωσαν τον λογαριασμό, μαζί με όλα τα κλισέ της ερωτικής απογοήτευσης γιατί με ένα Άρλεκιν ξεχνιέμαι.

Το TikTok είναι (και) ρουφιάνος. Κατάσκοπος στον …δρόμο με τις λεύκες. Με σχόλια που δεν φαντάζεσαι ότι διαβάζεις, σε κάθε βίντεο, σε διαφορετικές γλώσσες. Αφιλτράριστα τις περισσότερες φορές. Και …δικαστήριο. Όπως με την Σελίνα Γκόμεζ, πρώην παιδί θαύμα της Disney, τραγουδίστρια, ηθοποιό, επιχειρηματία, και πρώην του Τζάστιν Μπίμπερ, η οποία, αρρώστησε, μοιράστηκε (προ TikTok) την περιπέτεια της υγείας της με τους φαν της, και εξαφανίστηκε. Σήμερα είναι στην πρώτη θέση με τους περισσότερους θαυμαστές στο Instagram. Πώς έγινε αυτό μέσα σε μία νύχτα; Η σύζυγος του ποπ τραγουδιστή Τζάστιν Μπίμπερ, Χέιλι, περιζήτητο μοντέλο και επιχειρηματίας, φρόντισε να σχολιάσει στo ΤikTok ένα βίντεο της πρώην, του συζύγου της, με μαγιό. Η νικήτρια, στο δημόσιο ξεκατίνιασμα στην οθόνη, που δημιουργεί αντίλαλο, θα είναι εκείνη που θα αγνοήσει τις κακίες, τις προσβολές, το body shaming.

Και είναι η στιγμή που το βλέπεις και νιώθεις συνένοχος. Επειδή το βλέπεις. Θέλεις να …αλλάξεις κανάλι, να γράψεις κάτι, να δεις κάτι άλλο, να ελπίζεις ότι θα έρθει η μέρα που γυναίκες θα υποστηρίζουμε γυναίκες. Η Μπίλι Αϊλις, το κορίτσι που μας έχει εντυπωσιάσει με τα τραγούδια της, μουσική που έγραψε στο δωμάτιο του σπιτιού της, μαζί με τον αδερφό της, διέγραψε όλες τις εφαρμογές social media που έχει στο κινητό της. Την ίδια τακτική ακολούθησαν κι άλλοι. Για να ηρεμήσουν. Να απέχουν. Να ανεβάσω ή να μην ανεβάσω; Να σκρολάρω για πέντε λεπτά ή μήπως καλύτερα όχι; «Το tweet or not to tweet?», είναι τώρα η «κρίσιμη» ερώτηση. Λίγη Callas ακόμη.

Photo credit: Imdb