Ένα μοντέλο ντυμένο «κουνελάκι» με ψηλοτάκουνες γόβες, διχτυωτό καλσόν, ελαφρώς σκισμένο, ψηλά γάντια σε στιλ Τζίλντα και καλυμμένα μάτια. Μάτια ερμητικά κλειστά. Και ανοιχτά μαζί. Η Ιζαμπέλα Ροσελίνι με τον Ντέιβιντ Λιντς ως μούσα του. «Μπλε Βελούδο» στο φόντο. ‘Ένα κορίτσι κάνει γέφυρα με το ολόσωμο μαγιό του και φόντο τη θάλασσα. Επαγγελματίες μοντέλα, ηθοποιοί, σκηνοθέτες πρωταγωνιστούν σε ερωτικές ιστορίες σε συνέχειες μαζί με τους ή τις παρτενέρ τους. Δύο γυναίκες, η μία γυμνή και η άλλη με σμόκιν Saint Laurent, φορούν γόβες για να ανταλλάξουν ρόλους. Και ματιές. Μία κοπέλα ανοίγει το στόμα της για να αδειάσει ένα φακελάκι με …ζάχαρη. Η Σίντι Κρόφορντ ποζάρει με μαύρο πέπλο, ολόσωμο μαγιό και γόβες. Η Μόνικα Μπελούτσι φοράει ψεύτικες βλεφαρίδες και χαρτοπετσέτα στα χείλη. Η Κατρίν Ντενέβ καπνίζει μόνη με δαντελωτά, μαύρα εσώρουχα. Ο Μίκι Ρουρκ σταματά τον χρόνο με μία τσιχλόφουσκα. Ένα κορίτσι χάνεται μέσα στο στόμα ενός αλιγάτορα.

Ανάμεσα σε χρωματιστές αναμνήσεις μιας ζωής χωρίς μάσκα και φόβο. Για τον ερωτισμό, το μυστήριο, την απενεχοποίηση των ζευγαριών, μακριά από ταμπού και κλισέ. Ο Κακός και οι Όμορφες, έγραφαν συχνά για τον Γερμανό δημιουργό. Και τώρα που είμαστε όλοι Χέλμουτ Νιούτον; Ποζάρουμε, βγαίνουμε από τα ρούχα μας, μοιραζόμαστε ιδιωτικές στιγμές, χωρίς να το παραδεχόμαστε σε κανέναν, ούτε καν στον ίδιο μας τον εαυτό. Διαβάζουμε ροζ διαλόγους, τους αναπαράγουμε, βλέπουμε ρομαντικές ταινίες και σειρές σαν άλλοθι, μυθιστορήματα στα όρια του πορνό.

Φωτογραφήσεις στο κινητό, μηνύματα, porn revenge και η εκδίκηση του τόπλες ηδονοβλεψία. Στην καλύτερη περίπτωση. Γυναίκες ως σκοτεινά αντικείμενα πόθου, πρότυπα εξουσίας και δύναμης, ερασιτεχνικές εικόνες και βίντεο  στη μπανιέρα, στην άμμο, στην κρεβατοκάμαρα, στον καναπέ, στην ταράτσα… Στην πανδημία όλα άλλαξαν. Η κατάσταση βγήκε εκτός ελέγχου.

Γιατί φωτογραφιζόμαστε; Γιατί χρειαζόμαστε τις αναμνήσεις. Τα σουβενίρ μίας άλλης ζωής. Θέλουμε να θυμόμαστε τις στιγμές. Σε μια εποχή που η Γκουίνεθ Πάλτροου λανσάρει κεριά με ονομασία «Τhis smells like my vagina» και γίνονται ανάρπαστα, μαζί με δονητές-αξεσουάρ που κρεμιούνται στον λαιμό σαν κόσμημα ή ταξιδεύουν σε τσάντες χειρός, τίποτα δεν μοιάζει να μπορεί πλέον να μας σοκάρει. Οι 50 Αποχρώσεις του Γκρι, το sequel και το prequel ή τι προηγήθηκε και τι έπεται στη ζωή του Μr Grey, το sexting, το πορνό, λάιτ και μη, σε μία ερωτικά φορτισμένη εποχή, τι απέγινε άραγε το παραδοσιακό, ρομαντικό σεξ ανάμεσα σε δύο ανθρώπους; Μήπως τελικά η υπερέκθεση είναι αντισεξουαλική, στα όρια του κιτς, σαν ταινία τρόμου με πρωταγωνιστές και κομπάρσους χωρίς ρούχα;  Κορίτσια που κυκλοφορούν ημίγυμνα, άνδρες όλων των ηλικιών που στέλνουν προσωπικές τους φωτογραφίες και απαιτούν από τις συντρόφους τους να τους στείλουν nudes, κυκλοφορούν ανάμεσα μας. Κορίτσια που μιλούν ανοιχτά για τις σχέσεις τους, όπως έκαναν παλιότερα μόνο οι άνδρες. Ποιο «Sex and the City»; Aν δείτε το ισπανικό «Αlpha Males», μία μίνι σειρά στο Netflix θα καταλάβετε καλύτερα πως σκέφτονται οι άνδρες του Τinder, οι άνδρες που δηλώνουν «μάτσο» και καμαρώνουν για τον ανδρισμό τους με κάθε ευκαιρία.

Πώς θα μοιάζει άραγε η επόμενη μέρα για τις σχέσεις; Την ερωτική επαφή; Θυμάμαι μία φράση του σουρρεαλιστικού κινηματογραφιστή Λουίς Μπουνιουέλ. «Σεξ χωρίς αμαρτία είναι σαν αβγό χωρίς αλάτι.» Μήπως όμως το παρακάναμε με το αλάτι; Και το πιπέρι; Πηγαίνεις στο θέατρο και βλέπεις τον ηθοποιό να αυνανίζεται στη σκηνή, προτού ξεκινήσει καν η παράσταση. «Είναι αυτό που νομίζω;», με ρώτησε η 20χρονη κόρη μου. «Είναι αυτό που νομίζεις ακριβώς», είπα και συνειδητοποίησα ότι βλέπαμε την ίδια σκηνή και δεν είχα παραισθήσεις.

Η ίδια εικόνα παίζει on repeat στο σινεμά, στην τηλεόραση, στη λογοτεχνία, στο You Tube, παντού. Υπάρχουν και ειδικά sites για να πληρώνει κανείς και να βλέπει αναγνωρίσιμα κορίτσια (και μη) σε σέξι πόζες. Όπως το «Only Fans». Η κλειδαρότρυπα έχει ταρίφα.  Αυτοερωτισμός. Ερωτική επιθυμία. Γυμνό στο γυμνό. Ή πώς φτάσαμε από τον Μαρκήσιο ντε Σαντ και την «Ιστορία της Ο», το «Τελευταίο Ταγκό στο Παρίσι», και τις «9 ½ Εβδομάδες» στις «dick pics.»

Και ο έρωτας; H αγάπη; To πάθος; Θεωρούνται άραγε ντεμοντέ; Προσωπικά θα επιμείνω. Θα διατηρήσω τον ρομαντισμό μου. Θα αντισταθώ. Κι ας είμαστε όλοι Χέλμουτ Νιούτον. Χωρίς να το  συζητάμε. Γιατί όλα τα υπόλοιπα τα κουβεντιάζουμε μεταξύ μας. Ή τα γράφουμε. Σε καυτούς διαλόγους. Με το κινητό να γίνεται το «μαύρο κουτί» για όλους, φλερτ που δεν θυμίζει φλερτ αλλά Άρλεκιν με γυμνή hardcore εικονογράφηση. Ακατάλληλο για ανηλίκους; Τη νύχτα όλες οι γάτες είναι γκρίζες. Κάτι ήξερε ο Νιούτον που προτιμούσε πάντα το μαυρόασπρο φιλμ.

Photo credit: Instagram Helmut Newton Foundation