Από τα κουρέματα και τις περούκες μέχρι τον κινηματογράφο, το θέατρο, τα βιντεοκλίπ και τις φωτογραφίσεις, ο Γιώργος Δουδέσης έχει δημιουργήσει με τα μαλλιά χαρακτήρες, εποχές και εικόνες που έμειναν στη μνήμη. Για τη Μήδεια της Καρυοφυλλιάς Καραμπέτη, την εμβληματική περούκα της Σμαράγδας Καρύδη στο «Παρά Πέντε», τις φωτογραφίσεις μιας άλλης εποχής και γιατί, όπως λέει ο ίδιος, «τα μαλλιά είναι ρόλος». Ο Γιώργος Δουδέσης μιλά επίσης για όσα θέλει ακόμη να κάνει: βιντεοκλίπ, κινηματογράφο, ταξίδια και δημιουργία, με περισσότερο χρόνο και περισσότερη ελευθερία.

Γιώργο μου καλώς όρισες στη Βίβλο της Mόδας.

Καλώς σας βρίσκω στη Βίβλο Σάντυ μου.

Θέλω όμως λίγη βοήθεια. Θέλω με τόσους καθρέφτες να σε δω και εκτός καθρέφτη. Να την κάνουμε και μια Βίβλο της Oμορφιάς και Βίβλο των Mαλλιών. Αν σου ζητήσω το πρώτο κεφάλαιο για σένα σε αυτό τον κόσμο, πόσο παλιά θα πάμε; Ποια είναι πρώτη εικόνα που σου έρχεται;

Έβλεπα τα μαλλιά των ανθρώπων που ήταν χάλια και έλεγα πώς μπορώ να τα διορθώσω. Και έτσι ήθελα να σπουδάσω στον χώρο της κομμωτικής, των μαλλιών. Ωστόσο, τότε εργαζόμουνα και είχα κάτι μαγαζιά με ρούχα που κάναμε κατασκευή ρούχων, οπότε το ένα ακολουθούσε και το άλλο.

Διαβάστε και δείτε ακόμη: Τhe Fashion Bible Connections | Γιώργος Ελευθεριάδης: «Δημιούργησα σε μια χώρα που δεν είχε το χώμα για το δικό μου δέντρο»

Η μόδα λοιπόν ήταν ουσιαστικά το πρώτο κεφάλαιο σε ένα άλλο κεφάλαιο που ξεκίνησε λίγο ανορθόδοξα. Σωστά;

Ναι, έτσι κι αλλιώς από 13 χρονών ήμουν παιδί της μόδας. Μου άρεσε η μόδα, μου άρεσαν τα περιοδικά, έβλεπα περιοδικά, το έψαχνα με τη μόδα.  Έχω ξεκινήσει και από τη μουσική, μου άρεσε η μουσική που από ροκ, hippies, μετά ήρθαν οι πανκ. Μετά ήρθε το New Wave. Οπότε όλο αυτό είχε και μεγάλες αλλαγές στα μαλλιά.

Και το πουκάμισο που φοράς ακόμη είναι δικό σου σχέδιο.

Ναι, ναι.

Επίτηδες το έβαλες σήμερα; 

Είναι από τότε που έκανα τα ρούχα και τα έφτιαχνα. Οπότε είπα σήμερα να βάλω αυτό για να είναι και σαν γούρι.

Πολύ ωραία.

Γούρι για την εκπομπή σου.

Πολύ ωραία. Και όση ώρα μιλάς Γιώργο μου σκέφτομαι μαλλιά. Δηλαδή λέγοντας για όλη αυτή τη διαδρομή μέχρι τώρα ουσιαστικά η μόδα είναι μαλλιά, τα μαλλιά είναι ομορφιά και ουσιαστικά την εποχή τη θυμόμαστε περισσότερο, έτσι δεν είναι, από τις κομμώσεις και από τα κουρέματα.

Εγώ πιστεύω αυτό το πράγμα, ότι εκεί ξεκινάνε, ξεκινάει και τελειώνει η κάθε δεκαετία. Οι αλλαγές των μαλλιών, το πώς οι δημιουργοί άρχιζαν και άλλαζαν τα μαλλιά και άλλαζε και η εποχή. Δηλαδή αν πάμε από το 20s με τις σκάλες, πιο κοντά μαλλιά, καρέ οι γυναίκες, μετά το 40s, μετά το 50s, μετά το 60s που κρεπάρουν τα μαλλιά, μετά το 70s που είναι οι hippies που αφήνουν μακριά μαλλιά ατημέλητα. Ωστόσο και τα ατημέλητα ακόμα είχαν στιλ. Μετά έρχονται 80s που αρχίζουν τα κουρέματα, η μόδα μπαίνει πολύ δυνατά η μόδα και αλλάζουν στα 90s και πάει.

Τη σημερινή εποχή πώς θα τη θυμόμαστε άραγε; Οι ιστορικοί του μέλλοντος τι θα λένε για το 2026; Για τα μαλλιά ας πούμε. Κάτι απλό σε ρωτάω…

Ναι, νομίζω ότι είναι όλα. Πλέον δεν έχει χαρακτήρα το μαλλί. Είναι όλα. Θέλεις καρέ, θέλεις μακριά, θέλεις ντεγκραντέ. θέλεις φράντζες, θέλεις αφέλειες. Θέλεις ξανθά. Θέλεις μελαχρινά. Θέλεις κόκκινα, πράσινα, ροζ. Το παρατραβάω με το ροζ και το πράσινο, αλλά η εποχή αυτή έχει τα πάντα. Δηλαδή επειδή είναι και Ινσταγκραμική αυτή και TikTok που η εικόνα περνάει πάρα, πάρα πολύ γρήγορα και δε μένει, δε μένει στο μυαλό, μένουν ελάχιστα πράγματα. Δεν είναι όπως είχαμε τα περιοδικά και έπαιρνες το περιοδικό και το ξεφύλλιζες. Θα το διάβαζες από την αρχή μέχρι το τέλος. Θα έβλεπες ποιοι εργάζονται σε αυτό το περιοδικό, τι κάνουν αυτοί οι άνθρωποι. Τώρα δεν ξέρω κατά πόσο περνάει αυτό το μήνυμα για τους δημιουργούς. Γιατί ο καθένας πλέον σε ένα δευτερόλεπτο και καλά γίνεται σταρ. Για μένα δεν γίνεται.

Διαβάστε και δείτε ακόμη: Τhe Fashion Bible Connections | CALLISTA: Ελένη Κωνσταντινίδου και Σίλια Σιγαλού «Δεν υπάρχει μηχανή, υπάρχουν χέρια»

Πώς γίνεσαι σταρ Γιώργο;

Με πολύ σκληρή δουλειά. Πολύ σκληρή δουλειά. Και δεν είναι ένα πράγμα για να γίνεις σταρ. Είναι πολλά πράγματα. Πρώτον και κύριον το άστρο που έχεις από πάνω και δεύτερον και κύριον οι συνθήκες που θέλεις να ακολουθήσεις εσύ.

Και έχω διαβάσει που λες ότι προτιμάς τη λέξη εργασία από τη δουλειά. Έχει διαφορά;

Ναι, η δουλειά είναι δουλειά. Η εργασία είναι παράγωγο του έργου μου, με τα χέρια μου, με το μυαλό μου.

Εσύ έχεις εργαστεί πάρα πολύ εντατικά, δε θα πω σκληρά και φαίνεται ότι αγαπάς πολύ αυτό που κάνεις, αλλά ουσιαστικά εξελίσσεις με έναν τρόπο το ρόλο σου και πηγαίνεις σε μονοπάτια που δεν τα κάνουν άλλοι συνάδελφοί σου. Αυτό τι ανάγκη δική σου καλύπτει;

Είναι κάτι δεν ξέρω. Είναι πολύ εσωτερικό αυτό το οποίο δεν μπορώ να στο εξηγήσω. Γιατί ίσως βαριέμαι. Ίσως θέλω να είμαι και μπροστά και πίσω. Εμένα μου αρέσει και το backstage πολύ. Δηλαδή έχω μάθει στο backstage. Οπότε και έχω μάθει με σταρ να είμαι backstage για να τους φτιάχνω ή για show ή για τηλεόραση ή για βιντεοκλίπ ή για τα περιοδικά, για τις ταινίες, για τα σίριαλ. Όλο αυτό το backstage που με δίδαξε. Δεν πήγα σε μια σχολή για να διδαχθώ. Με δίδαξε η ίδια η εργασία να τα φτιάχνω. Είμαι και τελειομανής, οπότε αυτό είναι ένα default.

Και καλό μαζί και προτέρημα μαζί.

Ναι, θέλω να κάνω πολλά πράγματα μαζί.

Ευτυχώς για εμάς. Και όπως κοιταζόμασταν μέσα από τους καθρέφτες και σου λέω κάτσε, ας μην κοιτιόμαστε μέσα από τον καθρέφτη γιατί θα μας χαρακτηρίσουν νάρκισσους, μου είπες ότι τόσες ώρες που περνάς μπροστά στον καθρέφτη δεν τον βλέπεις.

Όχι, εγώ δεν τον βλέπω. Βλέπω το αποτέλεσμα που κάνω. Με είδες κιόλας. Με παρακολούθησες την ώρα που συνεργαζόμασταν.

Ναι. Ναι. Αφοσιώνεσαι πάρα πολύ στον άνθρωπο που έχεις απέναντί σου.

Ναι, και σε αυτό που θέλω να κάνω. Αυτό που έχω βάλει στο μυαλό μου. Γιατί το ένα θα μου φέρει το άλλο. Δεν ξέρω τι θα βρω στην πορεία στα μαλλιά, οπότε πρέπει να το κατασκευάσω. Και αυτό που σου έχω πει αυτό πρέπει εσύ να φύγεις ικανοποιημένη με αυτό ακριβώς που σου έχω πει. Χωρίς φόβο ότι δεν θα στα κάνω καλά. Θα στα κόψω πάρα πολύ. Θα στα κόψω στραβά. Οπότε μπαίνω για να το κάνω τέλειο, για να φύγεις εσύ ευχαριστημένη και για να το έχεις ένα μήνα, δύο μήνες, πέντε μήνες, οχτώ μήνες, ένα χρόνο. Γιατί κρατάει αυτό.

Όταν υπάρχει καλό χέρι.

Όταν υπάρχει ναι. Και όραμα. Κρατάει.

Και τεχνική και αγάπη. Θυμάμαι μια παλιά ταινία Γιώργο, το «Εκπαιδεύοντας τη Ρίτα» που ήταν η πρωταγωνίστρια κομμώτρια και πηγαίνει μια πελάτισσα η οποία είναι μια κλασική Βρετανίδα νοικοκυρά ας την πούμε και πηγαίνει με μια φωτογραφία με ένα πορτρέτο της πριγκίπισσας Νταϊάνα και λέει θέλω να μοιάσω σε αυτήν. Βεβαίως υπάρχει μια μεγάλη απόκλιση από τη γυναίκα που βλέπουμε με τη φωτογραφία. Συμβαίνει αυτό ακόμη και σήμερα να έρθει το κορίτσι ή μια γυναίκα με το κινητό και να σου πουν θέλω να μοιάσω σε αυτήν;

Ναι. Όχι, να μοιάσω σε αυτή. Τα μαλλιά εγώ λέω. Ναι, αυτό συμβαίνει και εμένα με διευκολύνει αυτό. Όπως υπήρχαν παλιά τα περιοδικά, τα βιβλία της κομμωτικής, αυτό εμένα με διευκολύνει γιατί με βάζει να μπω πιο εύκολα στο μυαλό. Το τι θέλει η κάθε γυναίκα ή ο κάθε άνδρας. Αν θυμάσαι και στις φωτογραφήσεις ακόμα εδώ στην Ελλάδα σου ερχόντουσαν με ένα περιοδικό και σου λέγανε θέλουμε να κάνουμε αυτά τα μαλλιά. Το μοντέλο δεν είχε καμία σχέση με αυτά τα μαλλιά. Τα ρούχα δεν είχαν καμία σχέση. Οπότε εγώ τους έλεγα ναι, θα προσπαθήσω να το κάνω αυτό το πράγμα, αλλά θα κάνουμε το πρώτο shooting με αυτά τα μαλλιά που θέλεις, αλλά θα κάνουμε και το δικό μου και για καλό μου πάντα έμπαιναν τα δικά μου μαλλιά. Στο τέλος της φωτογράφησης, όταν ήταν να τυπωθεί το περιοδικό.

Στο σήμερα Γιώργο αυτό που βλέπουμε πια που είναι ένα ψέμα. Δηλαδή βλέπουμε πολλές ψεύτικες βλεφαρίδες, βλέπουμε πολύ μακριά μαλλιά που δεν είναι φυσικά, που μπορεί με μια πρώτη ανάγνωση αν δεν το καταλαβαίνεις να μην ξέρεις ότι είναι extensions μέχρι τη μέση. Πώς το παρακολουθείς; Σου αρέσει; Σε ενδιαφέρει; Θα ήθελες λίγο να επιστρέψουμε σε κάτι πιο φυσικό;

Υπάρχει και το φυσικό και αυτό. Είμαι υπέρ σε όλα. Γιατί και παλιά υπήρχαν περούκες αν θυμάσαι. Δηλαδή οι γυναίκες πάντα είχαν περούκες. Στα 60s, ναι στα 60s, στα 70s είχαν τα ποστίς, είχαν τις περούκες. Όλο αυτό έχει εξελιχθεί. Πρέπει να εξελίσσεται και αυτό έχει βοηθήσει πολύ και για τον κινηματογράφο. Εξίσου και στον κινηματογράφο πλέον βάζουν και ψεύτικα μαλλιά. Ψεύτικα. Περούκες ή τα αυτοκόλλητα πλέον που είναι και πιο εύκολα. Όχι, είμαι υπέρ σε αυτό. Γιατί αν αισθάνεσαι εσύ καλά και δεν αισθάνεσαι καλά με τα δικά σου μαλλιά που έχεις και θέλεις να τα μακρύνεις ή να τα κάνεις λίγο πιο πλούσια. Ναι, εγώ είμαι υπέρ. Είμαι υπέρ όμως να μην ταλαιπωρηθούν τα μαλλιά. Έτσι θα σε πάω λίγο πιο λίγο πιο πριν. Το «Παρά πέντε». Το «Παρά πέντε» το σίριαλ εννοώ. Της Σμαράγδας (Καρύδη) αυτό που της το είχα φτιάξει εγώ ήταν περούκα.

Υπερπαραγωγή.

Αυτό το είχα φτιάξει στη Βίκυ Βολιώτη για ένα πάρτι. Οπότε το είδε η Σμαράγδα και είπε αυτό το χτένισμα γιατί ήταν χτένισμα. Είπε ότι θέλει αυτά τα μαλλιά για το «Παρά πέντε». Τους έστειλα σε μια περουκάρισσα γιατί η παραγωγή ήθελε δεν ξέρω τι και φτιάξανε ένα προσχέδιο που δεν είχε καμία σχέση βέβαια, οπότε με καλέσανε και πήγα για να φτιάξω αυτή την περούκα, την οποία περούκα την έφτιαξα δύο δάχτυλα από τα μπροστινά μαλλιά της πιο πίσω, άλλα δύο δάχτυλα από τα κάτω μαλλιά και δύο δάχτυλα πάνω από τους κροτάφους και έβαλα τρεις ποσότητες μαλλιών.

Πολλά μαλλιά.

Πολλά μαλλιά. Επίτηδες γιατί επειδή είναι σγουρά μαζεύουν αυτό και να έχει την ένταση. Τέλος πάντων, έκατσα τρεις μέρες πάνω από την περουκάρισσα, το τελείωσα.  Και μετά βγήκε και αυτή η περούκα αν θυμάσαι στις Απόκριες και είχε γίνει της τρελής. Και έτσι έχει μείνει με αυτά τα μαλλιά. Επειδή είπαμε για τα extension και τα ψεύτικα μαλλιά. Γιατί αν τα έκανε η Σμαράγδα στα μαλλιά της αυτό το πράγμα θα τα είχε καταστρέψει. Δεν θα προλάβαινε να τελειώσει το σίριαλ και θα είχαν καταστραφεί τα μαλλιά. Έτσι ήταν η ιδέα μου ώστε να φτιάξω αυτή την περούκα.

Εδώ μιλάμε πια για έναν ρόλο. Είναι ένας ρόλος όλο το μαλλί.

Μα τα μαλλιά είναι ρόλος. Μέριλ Στριπ. Ρίτα Χέιγουορθ στη «Gilda». Τα μαλλιά είναι. Μπριζίτ Μπαρντό. Μπριζίτ Μπαρντό. Λάιζα Μινέλι. Λάιζα Μινέλι. Δεν γίνεται όπως και εδώ η Καριοφυλλιά (Καραμπέτη), η Βάνα Μπάρμπα, η Άννα Μαρία Παπαχαραλάμπους που τα αλλάζει, η Ναταλία Δραγούμη. Που είναι όλες πελάτισσες όλα αυτά τα χρόνια. Η Κατερίνα Λέχου, δηλαδή όλες αυτές αν τις παρακολουθήσεις στα χρόνια θα δεις τις αλλαγές που έχουν κάνει.

Η Καριοφυλλιά Καραμπέτη τώρα που σκέφτηκα πόσο διαφορετικό είναι να κόβεις τα μαλλιά μιας ηθοποιού και να μοιράζεστε αυτό το όραμα που λες για τη ζωή της και για ένα ρόλο, για ένα ρόλο στην Επίδαυρο, για παράδειγμα.

Ναι, έχουμε κάνει αρκετά μαλλιά. Αυτό που το σημαντικότερο για μένα ήταν η Μήδεια όταν έκανε στην Επίδαυρο, της οποίας της τα είχα κουρέψει κοντά τα μαλλιά επίτηδες, γιατί στην αρχαία τραγωδία οι γυναίκες αν χάνανε, πενθούσαν, μάλλον κόβανε τα μαλλιά τους, οπότε τα κόβανε μόνες τους. Οπότε τότε της το έκανα έτσι το κούρεμα με πολλά ξέφτια, πάρα πολύ κοντά να περισσεύουν τούφες καταπληκτικό, ώστε να το έχει όμως και στη ζωή της να είναι σωστό για να μπορεί να κυκλοφορεί. Ναι, είναι αυτό από τα πιο ωραία μαλλιά που έχω κάνει ποτέ.

Πολύ συγκινητικό κιόλας, συναισθηματικά φορτισμένο. Και η πρώτη σου όμως ενασχόληση με αυτό το χώρο Γιώργο δεν ήταν και τόσο αισιόδοξη. Δηλαδή η πρώτη σου εμπειρία σε κομμωτήριο θα μπορούσε να σε είχε αποτρέψει από το να ασχοληθείς επαγγελματικά με τα μαλλιά.

Ναι, με είχε αποτρέψει γιατί πήγα, εργάστηκα τρεις μήνες κάπου και δεν μ’ άρεσε, οπότε τα παράτησα. Και μετά όταν ήμουν στο ναυτικό είχα παρατήσει τα ρούχα. Υπηρετούσα δηλαδή την πατρίδα μας. Ο Παύλος Κυριακίδης που είναι σχεδιαστής μόδας, μου έκανε την πρόταση να πάω στον Johnny που έψαχνε τότε νέα παιδιά. Και ξεκίνησα τότε. Έδωσα τις εξετάσεις μου στον Johnny, πήγα να κάνω κάποια κουρέματα και κάποια χτενίσματα και έτσι πέρασα ξανά στο χώρο των μαλλιών και έφευγα από τη Σαλαμίνα και πήγαινα στο Νέο Ψυχικό. Τότε φοράγαμε τις στολές μας, τη στολή μας μάλλον και όταν πήγαινα στο κομμωτήριο άλλαζα και έβαζα τα πολιτικά μου ρούχα και έτσι με κέρδισαν τα μαλλιά.

Μιλάς τώρα για μια εποχή που συνέβαιναν πράγματα. Γινόντουσαν μικρές και μεγαλύτερες επαναστάσεις. Νοσταλγία. Τι νοσταλγείς από εκείνη την περίοδο και τι θα ήθελες να έχεις κρατήσει σε βίντεο, σε φωτογραφίες; Θα ήθελες να υπήρχαν και social media τότε;

Κοίταξε, εγώ δεν τα πάω καλά με τα social media, οπότε βαριέμαι να ασχοληθώ.

Δεν σου λείπει να έχεις ένα ντοκουμέντο, κάτι, κάποια εικόνα, κάποια ιστορία και να λες τι κρίμα που δεν την μαγνητοσκοπήσαμε, που δε βγάλαμε φωτογραφίες, που δε βγάλαμε τα παρασκήνια από εκείνη τη δουλειά.

Ναι, τότε δε βγάζαμε παρασκήνια. Παρασκήνια κάνω εδώ και κάποια χρόνια ένα βιβλίο θέλω να τελειώσει δηλαδή, που το κάνω και φωτογραφικό και βίντεο. Το κάνω με τον Γιάννη Βασταρδή. Αυτός που είναι φωτογράφος. από όλη εκείνη την εποχή. Με στενoχωρεί που δεν έχουμε περιοδικά. Και σταμάτησα νωρίς από τα περιοδικά. Γενικά έφυγα αρκετά νωρίς από τα περιοδικά γιατί είχα τόσο πολλή δουλειά στο κομμωτήριο που δεν μπορούσα να ενασχοληθώ με τα περιοδικά.

Ήθελες την ελευθερία σου να μπορείς να δημιουργήσεις ελεύθερα.

Ναι.

Να μην έρθει απαραίτητα κάποιος με το περιοδικό να μιμηθεί μια ξένη έκδοση, την αμερικάνικη έκδοση και να κάνεις τα ίδια μαλλιά.

Αυτό που συνέβαινε πολύ συχνά. Ναι, πάντα σου ερχόντουσαν αυτό, αλλά ευτυχώς για… Γι’ αυτό και ίσως πέτυχα. Ήμουν λίγο αντιδραστικός, ευγενικός. Επέμενα σε αυτό που γνώριζα και είχα το καλό ότι είχα και το κλασικό και το πολύ πιο μοντέρνο, οπότε είχα ένα medium σε αυτό. Είχα μια μέση λύση και όντως περνούσε στους φωτογράφους γιατί πιο πολύ οι φωτογράφοι ήταν τότε ότι έλεγε ο φωτογράφος, γιατί τώρα τα παιδιά μαθαίνουν ότι δε δουλεύουν. Δηλαδή θα κάνεις το make up, θα σηκωθείς να φύγεις, θα κάνεις τα μαλλιά, θα σηκωθείς να φύγεις και θα είναι ο φωτογράφος κλακ, κλακ, κλακ. Εμείς ήμασταν το make up και το styling, make up και μαλλιά. Ήμασταν δίπλα στον φωτογράφο να βλέπουμε τις εικόνες, να διορθώνουμε τα μαλλιά και είχε αυτή τη γοητεία.

Ομάδα, ομαδική δουλειά. Και έχεις συνεργαστεί και με μοντέλα και με ηθοποιούς και με φωτογράφους. Μου έλεγες πριν για τη δουλειά που έκανες με τη Μάρα Δεσύπρη μιλώντας για τους Νάρκισσους. Για τον Νάρκισσο.

Ναι, καλά με τη Μάρα Δεσύπρη έχω δουλέψει και για τον Νάρκισσο αυτό, αλλά έχουμε κάνει και μια καταπληκτική δουλειά που είχαμε πάει στις Ινδίες και για τη Γυναίκα. Μια εξαιρετική δουλειά. Έξι μέρες, έξι, δέκα κάπου εκεί. Εξαιρετική δουλειά. Αλλά και ο Νάρκισσος ήταν εξαιρετική δουλειά. Ναι, για το Nude ήταν το περιοδικό το Nude τότε ο Νάρκισσος, ενώ για την Ινδία ήταν η Γυναίκα, το περιοδικό.

Άλλες εποχές, μεγάλες παραγωγές.

Ναι, ναι. Είχαμε αγγίξει το εξωτερικό τότε. Δηλαδή φαντάσου ότι ερχόντουσαν direct μοντέλα για να φωτογραφηθούν και να κάνουν το book τους στην Ελλάδα. Δεν θα ξεχάσω το πρώτο εξώφυλλο στη Σαντορίνη. Έχουμε φύγει με Λάουρα Ντε Νίγκρις. Εμένα με ανακάλυψε η Λάουρα Ντε Νίγκρις και έχουμε φύγει Σαντορίνη. Και έρχεται μια Βραζιλιάνα και μία Σουηδέζα. Βλέπουμε τη Βραζιλιάνα. Φορούσε κάτι γυαλάκια. ΟΚ, λέμε τώρα τι θα κάνουμε; Direct εντωμεταξύ. Τι θα κάνουμε; Πώς σώζεται αυτό το πράγμα; Είχε λίγο τα δοντάκια της πεταγμένα λίγο προς τα έξω. Τέλος πάντων, αναγκαστικά, είμαστε Σαντορίνη. Τι θα κάνουμε; Θα τη βάψουμε, θα τη χτενίσουμε για να φωτογραφηθεί. Συν και τη Σουηδέζα. Λοιπόν και βάφεται. Φτιάχνω μαλλιά. Πάμε στη Βλυχάδα για τη φωτογράφιση για να ξεκινήσει και βγαίνει θεά! Είναι η ανατροπή του μοντέλου. Δηλαδή που το βλέπεις το μοντέλο που λες δεν υπάρχει περίπτωση. Εδώ έχουμε χάσει και ξαφνικά σου έχει ανατρέψει όλο αυτό το πράγμα και βγαίνει καταπληκτικό μοντέλο.

Μεταμόρφωση.

Μεταμόρφωση.

Αυτό μπορεί να γίνει Γιώργο και με μια γυναίκα; Φυσικά ναι. Με ένα κορίτσι που έρχεται εδώ στον χώρο σου;

Ναι, μα τα μαλλιά είναι το κόσμημα της γυναίκας και του άνδρα. Θα δεις δηλαδή κακοκουρεμένους ανθρώπους και αν τους δεις καλοκουρεμένους θα δεις μια άλλη προσωπικότητα.

Και μου έλεγες ότι αυτή ήταν η εποχή που μπορούσαν όλα να συμβούν.

Ναι, ναι, αλλά νομίζω και τώρα συμβαίνουν με κάποιον άλλον τρόπο.

Και αν γυρίσουμε στο χθες; Έχεις ασχοληθεί με τα μαλλιά ως μαλλιά, με τη σκηνοθεσία κάθε γυναίκας, κάθε άνδρα. Κάνεις μια σκηνοθεσία ζωής, ουσιαστικά ένα art direction. Με τις σειρές στην τηλεόραση, με τον κινηματογράφο. Τώρα με τα βιντεοκλίπ που κάνεις… Με την εστίαση με έναν τρόπο, γιατί είσαι και επιχειρηματίας με έναν διαφορετικό τρόπο.

Δεν βλέπω εγώ τον εαυτό μου επιχειρηματία.

Πώς τον βλέπεις; Πώς συστήνεσαι; Γιώργο Δουδέση, καλησπέρα. Ποιος είσαι;

Δεν συστήνομαι επιχειρηματίας. Δεν μπορώ να με το επιχειρηματίας. Καλλιτέχνης  ναι, θα σου έλεγα ναι. Καλλιτέχνης. Βέβαια δεν το λέω αυτό. Οι δυο μας το λέμε.

Είσαι καλλιτέχνης.

Είμαι καλλιτέχνης.

Είσαι καλλιτέχνης όμως είσαι σε όλα. Στον τρόπο που ντύνεσαι, στον τρόπο που αντιμετωπίζεις τη ζωή σου. Είσαι ροκ, ένας ροκ καλλιτέχνης.

Ναι και λατρεύω τη ροκιά από μικρό παιδάκι.

Την κουβαλάς.

Την κουβαλάω.

Ένας επαναστάτης με αιτία.

Ναι, ένας επαναστάτης με αιτία.

Από τον κινηματογράφο τι εικόνες κρατάς; Από τις συνεργασίες σου εκεί;

Τις πιο ωραίες συνεργασίες στον κινηματογράφο τις έχω κάνει με τον Νίκο Περάκη, ο οποίος όχι από πιο πριν είχα μπει στον κινηματογράφο, αλλά ήταν πολύ ωραία εμπειρία με τον Νίκο, απίστευτη εμπειρία. Ο Νίκος σε αφήνει ελεύθερο να κάνεις ό,τι θέλεις, ό,τι θέλεις και ήταν αυτό που μου άρεσε, ότι μου έδωσε την ελευθερία να κάνω ό,τι θέλω. Γιατί γύριζε και μου λέει εσύ ξέρεις. Μα πες μου, του λέω βοήθησέ με. Κάπου πρέπει να πατήσω. Τι θέλεις; Ξέρεις εσύ και φεύγει. Και από τη μικρή οθόνη του κινητού ξαφνικά βλέπεις τις γυναίκες σου και τους άνδρες κιόλας σε μια μεγάλη οθόνη το αποτέλεσμα. Το οποίο είναι όλο δικό σου αυτό κατασκευασμένο από πριν. Γιατί πρέπει εγώ να μπω σε κάθε ρόλο. Δηλαδή πρέπει να αγγίξω με τα μαλλιά τον ρόλο που θα κάνω. Γιατί και αυτό που μου λένε οι περισσότεροι ηθοποιοί είναι ότι μετά που τους κάνω τα μαλλιά μετά βρίσκουν και πιο εύκολα τον ρόλο τους.

Βοηθάει πολύ. Στο θέατρο που είναι κάτι ζωντανό, τι αλλάζει;

Είναι το ίδιο πράγμα. Τα μαλλιά είναι το ίδιο πράγμα. Βρίσκουν τον ρόλο τους.

Οι ηθοποιοί πόσο εύκολο είναι να αφεθούν;

Σε μένα πολύ. Και να αλλάξουν την εικόνα τους. Πολύ.

Είναι όλοι οι άνθρωποι που έρχονται και σε συναντούν τόσο ανοιχτοί στην αλλαγή; Ακούμε, θέλουμε. Λέμε ότι όταν μια γυναίκα υπάρχει αυτό το ρητό κόβει τα μαλλιά της, ετοιμάζεται να κατακτήσει τον κόσμο και να κάνει μια τεράστια αλλαγή στη ζωή της. Ισχύει αυτό;

Ισχύει. Ότι θέλει να αλλάξει, θέλει να αλλάξει. Γι’ αυτό και έρχεται να αλλάξει. Ωστόσο, για μένα δεν θα κάνω. Μόνο αν θα με αφήσεις ελεύθερο θέλω να έχω συνεργασία. Δηλαδή είδες και με εσένα συζήτησα μαζί σου το τι θέλεις, τι δεν σ’ αρέσει. Πρώτα ξεκινάω με το τι δεν σ’ αρέσει και μετά τι σ’ αρέσει για να μπορέσω να δω και να κατασκευάσω, να πω να δημιουργήσω; Να δημιουργήσω, να δημιουργήσω την εικόνα αυτή την καινούργια που θέλεις για ένα χρονικό διάστημα. Γιατί τα μαλλιά είναι ζωντανός οργανισμός. Δεν είναι ρούχο που το ρούχο το φοράς, το πετάς. Τα μαλλιά κάθε μέρα αλλάζουν μορφή.

Και αν σου πω Γιώργο μου ότι θα ξανακάνουμε αυτή τη συζήτηση σε πέντε χρόνια από σήμερα; Πώς φαντάζεσαι να κάνουμε αυτή την κουβέντα; Για τι θα ήθελες να μιλάμε;

Σε πέντε χρόνια; Καλά είναι νωρίς για να τα παρατήσουμε.

Έχουμε και το AI… Δεν τα παρατάμε.

Δεν ασχολούμαι καθόλου με το AI.

Καθόλου; Δεν σε αφορά;

Δεν ξέρω αν με αφορά. Δεν έχω ασχοληθεί ούτε μία φορά. Δεν έχω μπει στην περιέργεια γιατί περιέργεια είναι. Δεν έχω μπει στην περιέργεια. Ωστόσο, έχουν μπει πελάτες μου που ρωτήσαν το AI: «Πού να πάω να κάνω έτσι τα μαλλιά μου» κι έβγαλε εμένα κατευθείαν. Είναι ο μόνος που θα το κάνει. Είναι φίλος σου. Που δεν το πίστευα γιατί δε ρωτάω ποιος σε σύστησε, τι έκανε και τέτοια. Και μου λέει η πελάτισσα μια Βραζιλιάνα κιόλας. Δε θα με ρωτήσεις ποιος με έστειλε; Λέω συνήθως δε ρωτάω, αλλά αφού μου επιτρέπετε, ναι και μου λέτε ο AI.

Καταπληκτικό που ούτε έχεις ασχοληθεί.

Τίποτα καθόλου.

Ο αλγόριθμος λοιπόν αναγνωρίζει τον Γιώργο Δουδέση. Σε πέντε χρόνια λοιπόν.

Λοιπόν, σε πέντε χρόνια. Να κάνουμε ταξίδια. Να εργαζόμαστε ποιοτικά. Το ποιοτικό σημαίνει πολλά πράγματα. Και να έχω περισσότερο χρόνο για τον εαυτό μου.

Πιστεύω σε εσένα.

Αλλά να δημιουργώ, να συνεχίζω να δημιουργώ. Όχι μόνο μαλλιά. Όλο αυτό το πράγμα που κάνω. Όλο αυτό το πράγμα. Δηλαδή και τα βιντεοκλίπ και να ασχολούμαι με τους ανθρώπους. Δηλαδή να βγαίνω και εκτός του κομμωτηρίου για να κάνω. Γιατί μ’ αρέσει τα βιντεοκλίπ μ’ αρέσει πολύ. Είναι ένας μικρός κινηματογράφος. Έχει αρχή, μέση, τέλος.

Εκεί τι κάνεις στα βιντεοκλίπ Γιώργο;

Εκεί θα βρεθώ με τους συνεργάτες μου, δηλαδή με τον φωτογράφο, τον cameraman, το make up, τον τραγουδιστή, θα το συζητήσουμε πως θέλουμε. Εγώ δουλεύω το κομμάτι με τους στίχους. Μπορεί και δύο μήνες και τρεις μήνες πριν για να δώσω την εικόνα που θέλω και μπαίνουμε αυτό και το κατασκευάζουμε όλοι μαζί. Αλλά είναι αυτό. Μου αρέσει ότι είναι ένα μικρό ταινιάκι, το βιντεοκλίπ και πολύ γρήγορο. Με αρχή, μέση, τέλος. Αυτό και με στίχους.

Και αν σου ζητήσω μια δεκαετία από το παρελθόν Γιώργο που αγαπάς και που θα ήθελες να διακτινιστούμε εκεί, να τη φέρουμε στο τώρα.

Τη δεκαετία των clubs, το underground που ήμασταν, χορεύαμε, ιδρώναμε και ακούγαμε μουσικάρες.

Τα μαλλιά μας πως ήταν;

Τέλεια. Ιδρωμένα. Τα καλύτερα.

Τέλεια! Ευχαριστώ πάρα πολύ Γιώργο

Εγώ ευχαριστώ εγώ για τη Βίβλο σου και να συνεχίζεις να κάνεις έτσι όμορφες εκπομπές.

Ευχαριστώ πάρα πολύ!

Καλή επιτυχία!

Επιμέλεια – συνέντευξη
Σάντυ Τσαντάκη

Οπερατέρ
Δημήτρης Μπελεγρίνης
Αντώνης Βαραμπούτης

Video graphics / editing
Ανδρέας Κωστόπουλος

Μακιγιάζ
Freddy make up stage
Roula Zozoula

Οργάνωση Παραγωγής
Χρήστος Ναστούλης