Η Ραμόνα Βλαντή δεν πιστεύει στο «λίγο απ’ όλα». Ούτε στη μόδα χωρίς προσωπικότητα, ούτε στην εικόνα που κατασκευάζεται για τα likes. Για εκείνη, το πραγματικό στιλ ξεκινά πολύ πριν από τα ρούχα. Aπό το πόσο καλά γνωρίζεις τον εαυτό σου. Από τα παιδικά χρόνια που έπαιρνε τα ρούχα της μητέρας της και τα μετέτρεπε σε προσωπική πασαρέλα, μέχρι το modeling, το styling και το δικό της Style Identity, η Ραμόνα Βλαντή μιλάει για την φιλοσοφία που δεν χωρά εύκολα σε trends. Να μη μοιάζεις σε κανέναν, να γνωρίζεις το σώμα σου, να τολμάς και να φοράς αυτό που είσαι. Και κάπου ανάμεσα στη γαλλική Vogue, τον Boy George, τη Lady Gaga, τον Vassilis Zoulias και τη μικρή Ραμόνα που έραβε τα δικά της ρούχα με τη γειτόνισσα μοδίστρα, υπάρχει η ίδια σταθερή ιδέα: «Να είσαι πιστός και αληθινός στον εαυτό σου και να μη θέλεις να μοιάζεις σε κανέναν».

Διαβάστε και δείτε ακόμη: Τhe Fashion Bible Connections | Γιώργος Ελευθεριάδης: «Δημιούργησα σε μια χώρα που δεν είχε το χώμα για το δικό μου δέντρο»

Ραμόνα μου καλώς όρισες στο The Fashion Bible Connections.

Καλώς σας βρήκα κι εγώ στο Style Identity by Ramona Vladi.

Ποιο είναι το πρώτο κεφάλαιο που θυμάσαι στην προσωπική σου Βίβλο της Mόδας;

Το πρώτο κεφάλαιο που έπαιρνα τα ρούχα της μάνας μου από μικρή και της έκανα πασαρέλα; Μετά στα 13 που είχα τη δική μου προσωπική μου μοδίστρα, την κυρία Μαρία τη γειτόνισσα και όλα αυτά τα ρούχα που φορούσα μικρή και έκανα πασαρέλα, τα έκανα για μένα στα μέτρα μου και το πως το είχα φαντασιώσει εγώ το ρούχο το συγκεκριμένο και το έκοβα και μου τα έραβε η κυρία Μαρία; Αυτό είναι το πρώτο. Μετά στα 14 που μπήκα στο χώρο του modeling. Γενικά νομίζω ότι από μωρό, νομίζω από την κοιλιά της μάνας μου. Δηλαδή πραγματικά δεν είναι τίποτα τυχαίο σε αυτή τη ζωή. Φαίνεται η δημιουργικότητα ενός παιδιού και ήμουν πολύ τυχερή που η μανούλα μου με άφησε να εκφραστώ. Μου λέγανε παρατσούκλια, διάφορα που φορούσα πάρα πολλά πράγματα και δεν με ενδιέφερε τίποτα και ούτε τη μαμά μου.

Αυτή η ελευθερία λοιπόν με τη μόδα έχει πολύ άμεση σχέση.

Ξεκάθαρα. Και ξέρεις τι σκεφτόμουνα μετά; Σκεφτόμουνα θα τελειώσω το modeling και μπήκα στη Νομική. Ξέρεις, νόμιζα ότι θα κάνω άλλα πράγματα. Έλα που έκανα, παράτησα τη νομική και μετά ξεκίνησα Business Communication που οτιδήποτε σπουδάζεις κάπου θα το βρεις μπροστά σου, κάπου θα σε βοηθήσει. Αυτό λέω και στα παιδιά μου. Μπορεί να μην καταλήξεις σε αυτό που θα σπουδάσεις, αλλά σίγουρα θα σε βοηθήσει. Δηλαδή το κομμάτι του business, θα μπορούσα να είμαι μόνο creative μυαλό. Με έχει βοηθήσει το κομμάτι του business. Οτιδήποτε σπουδάζεις θα το βρεις. Σίγουρα κάπου θα σε βοηθήσει. Νομική είναι αυτή, σίγουρα θα έχεις ένα πάρα πολύ πλούσιο λεξιλόγιο που θα μιλάς άπταιστα ελληνικά, που εγώ το έχω καημό και θέλω τα παιδιά μου να μιλάνε, να τους χαζεύω την ώρα που μιλάνε. Γιατί δεν φτάνει η ομορφιά. Ειδικά για μια γυναίκα. Θέλω να μιλάνε όλοι πάρα πολύ σωστά τη γλώσσα τους, ειδικά τη μητρική τους. Και αν μιλάνε και δύο τρεις ακόμα, ακόμα καλύτερα.

Εσύ είσαι πολύ αυστηρή όμως με τον εαυτό σου. Είσαι όσο αυστηρή είσαι και με τους άλλους;

Είμαι πολύ πιο αυστηρή με τον εαυτό μου απ’ ότι είμαι με τους άλλους, να ξέρεις. Δηλαδή πρώτα θα κρίνω εμένα και μετά θα κρίνω τους άλλους. Που δεν κρίνω τους άλλους. Κρίνω αυτά που φοράνε συνήθως. Το τι είσαι εσύ, τον χαρακτήρα σου, δεν με αφορά εμένα. Είναι δικό σου πρόβλημα αυτό. Εσύ πορεύεσαι με τον χαρακτήρα σου. Όχι, εγώ.

Τα ελληνικά πώς τα έμαθες;

Όταν ήρθα φοιτήτρια, ενώ σπούδαζα στα αγγλικά, είχα πολλούς συμφοιτητές και Κύπριους και Έλληνες που κάναμε παρέα. Πιο πολύ βέβαια με παιδιά από Ιράν. Έκανα παρέα πιο πολύ με ξένους, γιατί κι εγώ ξέρεις δεν ήξερα, αλλά σιγά-σιγά που ξεκίνησα με τους Έλληνες άρχισα να μαθαίνω. Δούλευα σε μια καφετέρια ταυτόχρονα, στο πρώτο έτος, μέχρι να μάθω τα πρακτορεία, μέχρι να εγκατασταθώ κι εγώ και να γνωρίζω δύο τρεις ανθρώπους. Και στην καφετέρια έμαθα πάρα πολύ γρήγορα. Είμαι ξέρεις και πεισματάρα. Δεν μπορώ να πεις κάτι που θα μπορούσε να εννοούσες κάτι για μένα και εγώ να μην το καταλάβω. Οπότε σε τρεις μήνες είχα μάθει ελληνικά. Να μπορώ να συνεννοηθώ έτσι και να μπορώ να καταλάβω. Και θεωρώ οπουδήποτε πας, ακόμα και για τέσσερα χρόνια να πας να σπουδάσεις κάπου, καλό είναι να μάθεις τη γλώσσα εκείνη γιατί πρέπει να πορεύεσαι με την καθημερινότητα και θα σε βοηθήσει και πάρα πολύ. Και είναι και σαν έτσι, αν θες έναν σεβασμό προς το μέρος που βρίσκεσαι, ότι κάνεις μια προσπάθεια να ενταχθείς.

Εκτός και αν αρχίσουμε να φοράμε όλοι αυτοί τα μαγικά γυαλιά της Meta και να επικοινωνούμε σε όλες τις γλώσσες.

Μου αρέσει η τεχνολογία, αλλά όχι και τόσο. Δεν θέλω. Εγώ είμαι της παλιάς σχολής. Δηλαδή αν μπορούσα τώρα, εγώ λατρεύω τα περιοδικά. Δηλαδή πολύ πιο εύκολα θα με βλέπεις να πάρω ένα περιοδικό και με πιο μεγάλη λαχτάρα παρά να κοιτάω στο Ιnternet και στο Instagram, να δω ιδέες.

Θυμάσαι το πρώτο περιοδικό μόδας που αγόρασες με δικά σου λεφτά;

Ναι, στο εξωτερικό. Ήταν όταν έφυγα σαν μοντέλο. Δεν είχαμε, ήρθαν σε εμάς σιγά-σιγά. Μην ξεχνάς ότι μέχρι το ’89 είχαμε κομμουνισμό. Μετά το ’90 αρχίσανε τα MTV που ήμουν καθηλωμένη εκεί θυμάμαι. Θα σου πω πριν το περιοδικό, θα σου πω που είδα πρώτη φορά τον Boy George. Παιδάκι ήμουνα. Δεν ήξερα ούτε για τα φύλα, ούτε για το τι σημαίνει. Δεν είχα φίλους ακόμα σε κοινότητα και τα λοιπά. Είχα καθηλωθεί. Τον κοίταγα και τον θαύμαζα τόσο πολύ που τολμάει και που βάφεται έτσι και που είναι ο εαυτός του. Και αυτό μου έδωσε, το λέω και ανατριχιάζω. Μου έδωσε και εμένα ακόμα περισσότερο βήμα να λέω εγώ θα εκφραστώ όπως θέλω εγώ. Αρέσω, δεν αρέσω, δεν με αφορά καθόλου. Εγώ ζω με τον εαυτό μου. Θα κάνω αυτό που μ’ αρέσει εμένα. Και μακάρι τα νέα παιδιά να καταλάβουν ότι πιο σπουδαίο πράγμα από το να είσαι αφεντικό και πιστός στον εαυτό σου δεν υπάρχει. Και μετά στα περιοδικά, στο εξωτερικό πιο πολύ, είχαμε κι εμείς αυτά που είχατε κι εσείς. Είχαμε Burda βέβαια, που ήθελα να μάθω εγώ σχέδιο μόδας και τα λοιπά. Είχα κάνει συλλογή. Και η μαμά μου, της άρεσε και αυτηνής, οπότε είχα κάνει συλλογή. Και μετά μπήκε η Vogue στη ζωή μου. Η γαλλική Vogue. Δηλαδή ακόμα και εδώ που ήμουν φοιτήτρια στα συγκεκριμένα περίπτερα και εδώ στην πλατεία Κολωνακίου έβρισκες τη γαλλική τη Vogue που τη φέρνανε και μόνο σε μερικά σημεία την έβρισκες. Και είχα συλλογή και από αυτό.

Υπάρχουν φορές που έχεις πει κάτι με αυτή τη δύναμη της ψυχής σου και τελικά έχεις αλλάξει γνώμη;

Σίγουρα έχουν υπάρξει φορές, αν και είμαι πολύ όταν το λέω, το έχω μελετήσει πολλές φορές στο μυαλό μου πριν αποφασίσω αν κάτι μ’ αρέσει. Όχι πριν μιλήσω, γιατί πριν μιλήσω δεν σκέφτομαι ποτέ. Τα λέω όπως τα σκέφτομαι. Κοίταξε να δεις. Αν πάρουμε τα σίριαλ, πάρε το σίριαλ το πιο συγκεκριμένο, έτσι που μου έρχεται στο μυαλό, που απεικονίζει ακριβώς την εικόνα αυτή που έχω εγώ στο μυαλό μου. Το Emily in Paris. Όταν πήγε αυτό το κοριτσάκι με την μπουκλίτσα, η Αμερικάνα με τη φουστίτσα, με αυτό. Αυτό είναι. Για μένα αυτή είναι η αμερικανική μόδα. Κατάλαβες; Και μετά βλέπεις μια Sylvie που είναι Γαλλίδα και που είναι φανταστική.

Δείτε και διαβάστε ακόμη: Τhe Fashion Bible Connections | Επεισόδιο 21 | Christina Soubli: Η τέχνη να φοράς μια ιστορία

Η επιτομή της κομψότητας.

Ναι, είναι iconic. Τα βλέπεις, παίρνεις αυτές τις δύο που προσπαθούσαν στην πορεία μετά και τους βάλανε και Zούλια, που θα μπορούσαν ακόμα πιο ωραία να την κάνουν. Γιατί όσο Ζούλια και να βάλεις, την μπουκλίτσα αυτή και το αυτό το προσπαθήσανε, κάπως το έχουν φτάσει. Αλλά και πάλι, βλέπεις τις δύο εικόνες, τη Γαλλία και την Αμερική. Οπότε από εκεί καταλαβαίνεις πάρα πολλά πράγματα. Για μένα, η Anna Wintour δεν με έχει κερδίσει ποτέ. Ποτέ, ποτέ, ποτέ. Τη θεωρώ πάρα πολύ εμπορική. Θεωρώ ότι, εντάξει, δεν φταίει εκείνη, αλλά έχουν ξεπουλήσει. Δηλαδή, με το που μπήκε μια Kim Kardashian σε ένα τέτοιο iconic περιοδικό, εκεί καταλαβαίνουμε ότι αφορά μόνο το κέρδος. Αφορά μόνο τα λεφτά. Γιατί ξέρουμε ότι αυτή η γυναίκα αγόρασε το εξώφυλλο και αυτό γίνεται τα τελευταία χρόνια. Οπότε για μένα όλο αυτό τελείωσε κάπως. Που παλιά, αν σκεφτείς έναν σχεδιαστή σαν τον John Galliano, δεν το καταλαβαίνουν αυτό το πράγμα. Θα έβλεπε την Kardashian και θα έκανε «Οh mon Dieu, δεν θέλω. Πάρτε την από δω, δεν μπαίνει εδώ μέσα». Τους κοιτάγανε από πολύ ψηλά αυτές τις κοπέλες, τις πιο bimbo. Και το ξέρεις πολύ καλά, γιατί είμαστε πολλά χρόνια στον χώρο. Τους άρεσε η φυσική γυναίκα, η φινέτσα. Δεν τους άρεσε αυτό το υπερβολικό, το bimbo, το πιο vulgar, να το πω έτσι.

Είναι η εποχή όμως…

Είναι η εποχή, δυστυχώς. Δυστυχώς.

Η Lauren Sanchez-Bezos που μπήκε στο Met Gala.

Είναι όλα αυτά τα πρότυπα που αλλάζουν και βλέπουμε στα εξώφυλλα πια και στις καμπάνιες γυναίκες και άνδρες που δε θα το φανταζόμασταν ποτέ να λειτουργούν σαν πρότυπα. Για μένα δεν αποτελούν αυτά τα πρόσωπα πρότυπα και αυτό, η Sanchez για μένα είναι η επιτομή, δείχνει ακριβώς με clarity το τι όσα λεφτά κι αν έχεις, το στιλ δεν αγοράζεται, η φινέτσα και το στιλ δεν αγοράζονται. Είναι το παράδειγμα ότι όσα λεφτά και αν έχεις, δηλαδή έχει φορέσει archive Dior και λες και φορούσε Temu ή Shein ή Amazon που έχει ο σύζυγος. Δεν αγοράζεται.

Τι προσπαθείς να διδάξεις, να μάθεις, να μοιραστείς με μια γυναίκα ή έναν άνδρα που αγαπάει το στιλ, θέλει να επικοινωνεί την προσωπικότητά του, αλλά όταν βλέπει τα ρούχα στις κρεμάστρες, όταν βλέπει τις συλλογές, δεν μπορεί να αποκωδικοποιήσει τελικά αυτό που του ταιριάζει;

Eκεί μπαίνω εγώ. Και να σου πω και κάτι; Από πού ξεκινάνε τα μεγαλύτερα προβλήματα; Πάμε στη γυναίκα. Ξέρεις από πού ξεκινάει; Δεν γνωρίζουν το σώμα τους. Δεν ξέρουν το σώμα τους. Έχουν δει εικόνες στο Instagram. Δεν πάνε όλα σε όλους. Και νομίζουν ότι θα τους πηγαίνουν και σε αυτές και θα το παραγγείλουν και θα το πάρουν και δεν θα τους πάει. Γιατί μπορεί να έχει αχλάδι, μπορεί να έχει μήλο. Η άλλη μπορεί να είναι κλεψύδρα. Δεν πάνε όλα σε όλους. Και εκεί μπαίνω εγώ. Εδώ δεν θα έρθει να της κάνω εγώ styling και να την πάω κάπου πολύ μακριά από αυτό που είναι. Εμένα με ενδιαφέρει πάρα πολύ που θα έρθουν οι γυναίκες ή οι άνδρες να πάνε τον εαυτό τους στο 100%. Το δικό τους εαυτό. Όχι το δικό μου, όχι το δικό σου, το δικό τους. Να βρούμε μαζί ταυτότητα. Εγώ αυτό θέλω να βρουν. Γι’αυτό και λέγεται style identity. Θα βρεις την ταυτότητά σου, τη δική σου ταυτότητα και σε αυτό θα σε βοηθήσω εγώ. Θα μάθουμε το σώμα σου, θα μου πεις τι σου αρέσει, θα το πάμε βήμα-βήμα. Και έτσι μέσα από αυτή τη διαδικασία θέλω να γνωρίσεις και εσύ τον εαυτό σου καλύτερα και να αγαπάς περισσότερο τον εαυτό σου και να τονίσουμε τα δικά σου τα σημεία τα δυνατά και να είσαι χαρούμενη. Γιατί να σου πω κάτι; Δεν καταλαβαίνουν. Λέει εμένα δεν με ενδιαφέρει το στιλ. Τι δεν σε ενδιαφέρει; Η εικόνα μιλάει πριν από σένα. Πώς δεν σε ενδιαφέρει; Πας σε μια συνέντευξη. Ο άλλος έχει αποφασίσει με το που θα σε δει στην πόρτα. Από αυτό που φοράς. Και μετά έρχεσαι εσύ και μιλάς. Δεν πας να έχεις εκατό CV φτιαγμένα και τα λοιπά. Αν η εικόνα σου, αν είσαι ατσούμπαλος, αν είσαι απεριποίητη, αυτό που μου δείχνει εμένα όταν θα σου πάρω συνέντευξη, μου δείχνει ότι δεν σε ενδιαφέρει. Ότι έχεις αφήσει τον εαυτό σου. Τότε γιατί να ενδιαφερθεί για τη δική μου την δουλειά; Είναι πάρα πολύ σημαντική η εικόνα. Για μένα είναι το πρώτο CV που δίνεις εκεί. Και όχι μόνο εκεί. Και σε μια περίσταση. Όταν πας, η πρώτη που θα αντικρύσουν, η πρώτη εικόνα που είναι, είναι αυτό που φοράς και αυτό που, πώς έχεις περιποιηθεί τον εαυτό σου. Αυτό δεν είναι;

Ο καθρέφτης δείχνει άλλα λοιπόν στον καθένα μας; Είναι ένας καλός σύμβουλος;

Είναι ανάλογα και στον άνθρωπο. Ξέρεις, μερικοί είναι down to earth και καταλαβαίνουν αμέσως το τι είναι, ποιοι είμαστε κτλ. Μερικοί έχουν φτιάξει μία εικόνα στον εαυτό τους και αυτό θα δουν και στον καθρέφτη δυστυχώς. Βλέπεις κορίτσια ξέρεις που χρησιμοποιούν πάρα πολύ τα φίλτρα, και μετά θα δουν άλλη στον καθρέφτη, αλλά ενώ βλέπουν τον εαυτό τους, θέλουν να δουν αυτό που έχουν φτιάξει με το κινητό, με το application. Γιατί το έχουν συνηθίσει αυτό. Όπως βλέπουν μία influencer στο Instagram που φοράει κάποια πράγματα. Στο μυαλό της μπορεί να φανταστεί τον εαυτό της σαν αυτή την κοπέλα που μπορεί να είναι και πιο ωραία από τη συγκεκριμένη την influencer που έχει φτιάξει τον εαυτό της με εκατό τρόπους. Αυτό είναι το πρόβλημα και αυτό το ξαναπάω στα παιδιά μας, που και εσύ έχεις δύο κόρες, ότι πρέπει πάρα πολύ να επιμένουμε τα παιδιά μας να βλέπουν τον εαυτό τους με καθαρή ματιά και να αγαπάνε τον εαυτό τους έτσι όπως είναι.

Εδώ τώρα ζούμε σε μια εποχή τελειότητας. Βλέπεις το TikTok και μπορεί να σε πιάσει και κατάθλιψη γιατί είναι τέλεια σπίτια, τέλεια ζευγάρια, τέλειες ζωές, τέλεια χαμόγελα, τέλεια μαλλιά, τέλεια ρούχα. Από εκεί πόση αλήθεια μπορεί να ανακαλύψουν αυτά τα παιδιά που έχουν γεννηθεί μέσα σε αυτή την εποχή;

Δεν έχεις δει ότι μερικοί αλλάζουν όλο το background; Έχουν το σπίτι από εκεί χάλια και εδώ έχουν φτιάξει μία… Αυτό το ξαναλέω. Πρέπει να καταλάβεις ότι, ότι βλέπεις εκεί πέρα δεν είναι. Είναι τα περισσότερα, είναι πάρα πολύ ψεύτικα. Ενώ η Lady Gaga με έχει πείσει ότι αυτή είναι. Μπορεί να της αρέσει και το τζιν και το t-shirt, αλλά είναι αυτή. Είναι persona. Το έχει δημιουργήσει μόνη της, όχι ένας image maker από πίσω και το υποστηρίζει άπαιχτα γιατί είναι και αυτό. Είναι και η Lady Gaga με το σορτσάκι και με την μπότα που πολλές φορές το έχει πει, αλλά είναι και αυτό το avant-garde. Γι’ αυτό μπορεί και το υποστηρίζει.

Άρα αναζητάς κάτι αυθεντικό και στη μεταμόρφωση της τραγουδίστριας που καλείσαι να φτιάξεις, θα χτίσεις έναν ρόλο που θα είναι πολύ κοντά στην ίδια;

Πολύ κοντά στην ίδια. Θα πάμε και λίγο κόντρα. Θα πρέπει να δοκιμαστεί και εκείνη, γιατί μπορεί να ανακαλύψει ότι ήταν και αυτό και δεν το ήξερε. Μαζί θα το δουλέψουμε. Γιατί ξέρεις, είναι και άλλο ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζω με τις τραγουδίστριες είναι ότι διαλέγουν τους στιλίστες λίγο βάσει  της δικής τους αισθητικής. Και αν με ρωτάς εμένα είναι πολύ λάθος αυτό. Θα πρέπει να πας με ένα κόντρα που θα σε πάει και εκεί που θες εσύ, αλλά στο καλύτερο, το πιο δυνατό καλό από αυτό που σου αρέσει εσένα να το πας στο 100%. Μη σε αφήσει σε αυτό, γιατί αυτό μπορείς να το κάνεις και μόνος σου. Έλα να το δοκιμάσουμε αλλιώς. Γι’ αυτό βλέπουμε ότι όλες μοιάζουν μεταξύ τους. Παίρνουν τους ίδιους στιλίστες. Έχει ακούσει, έχει δει την τάδε ότι έχει βάλει. Μα μία είναι η Γαρμπή, μία είναι η Φουρέιρα. Γιατί να θες να είσαι μία από τις κυρίες αυτές; Ξεχώρισε. Βρες το δικό σου. Έλα να βρούμε το δικό σου που να σε εκφράζει και εσένα και να μπορείς να το υποστηρίξεις. Γιατί αλλιώς είναι ψεύτικο.

Πρέπει να προκαλέσεις για να ξεχωρίσεις σήμερα; Πρέπει να πας με πολύ κόντρα ρόλο; Πρέπει να έχεις ένα πολύ εκκεντρικό μακιγιάζ, μαλλί, ντύσιμο ή να είσαι πολύ γυμνή; Γιατί αυτό βλέπουμε πια στο κόκκινο χαλί και αυτό βλέπουμε γενικά να γίνεται viral, να μαζεύει likes. Μπορεί να επιστρέψουμε κάποια στιγμή σε κάτι πιο αληθινό;

Αυτό πάλι αφορά τους ίδιους. Πόσο αληθινοί είναι στον εαυτό τους; Στην προσωπικότητα είναι όλα. Το personality. Δηλαδή αν, αν μια τραγουδίστρια μπορεί να υποστηρίζει το avant-garde, που είναι πάρα πολύ λίγες. Μερικές φοβούνται. Και εκεί θα έπρεπε να μπουν οι στιλίστες και να τους σπρώξουν και να το τολμήσουν και να το δοκιμάσουν. Και είναι αυτές οι δύο κατηγορίες στην Ελλάδα. Άσε το εξωτερικό. Ή ντάνες, καραντάνες ή μία που τολμάει και τσαλακώνεται, η Τάμτα. Μόνο μία. Δεν ξέρω καμία άλλη. Ξέρεις εσύ καμία άλλη; Οπότε Δεν ξέρω. θα ήθελα πιο πολλές στην κατηγορία της Τάμτας. Όχι έτσι στο extreme, αλλά να δοκιμάζουν, να τολμούν, να μην τους ενδιαφέρει αν θα είναι κουκλίτσα μπουκλίτσα, αν θα είναι τέρμα τελείως άλλη μια Φουρέιρα. Να μιλήσουμε καθαρά, να μιλήσουμε ξεκάθαρα, γιατί αυτό προσπαθούν όλες.

Είναι και η Τζένιφερ Λόπεζ πάντα…  

Ναι, ναι, η Τζένιφερ Λόπεζ. Και με το γυμνό αυτό. Και το γυμνό μπορεί να είναι καλλιτεχνικό. Μη ξεχάσουμε τις φωτογραφίες στις φωτογραφήσεις του Newton. Δηλαδή έβλεπες φωτογραφίες του Newton που είναι σχεδόν γυμνές και είναι και υποτακτικές οι γυναίκες και τα λοιπά που τους τραβάει. Δεν ήταν τίποτα vulgar σε όλο αυτό. Και βλέπεις τώρα στο κόκκινο χαλί που είναι τσίτσιδες. Στους γάμους τους είναι τσίτσιδες. Δηλαδή είδα τώρα μια influencer στο εξωτερικό που είναι σε όλα τα front rows. Λέω τι νυφικό ήταν αυτό; Γιατί να το βάλει; Που είναι παντού. Είναι Schiaparelli, είναι Dior, και λέω αυτές οι κοπέλες, στεναχωριούνται οι δικές μας όταν το λέω, αλλά είναι πράγματι, επειδή έχουν μαζέψει ένα κοινό, είναι πράγματι κρεμάστρες. Ό,τι τους δίνουν αυτό δεν έχουν άποψη. Όταν εσύ μετά από όλους αυτούς τους σχεδιαστές που έχεις δει τόσα χρόνια που είσαι εκεί, είσαι μέσα εκεί και εσύ επιλέγεις και έχεις αυτές τις εικόνες στην προσωπική σου ζωή, δεν ξέρω γιατί πας. Δεν έχεις μάθει τίποτα. Ή αυτή είναι η αισθητική σου. Απλώς σε πήραν, ήσουν ομορφούλα και σε έβαλαν εκεί front row. Σου φοράνε δύο ρούχα και αυτό είναι. Γι’ αυτό και αυτό δεν το πολυαγαπώ και δεν το πιστεύω επίσης.

Εσύ πώς συστήνεσαι, Ραμόνα, σήμερα; Ποια είναι η ιδιότητά σου;

Εγώ ξεκάθαρα είμαι στιλίστρια, image maker. Δεν νομίζω το μοντέλο έχει φύγει πάρα πολύ καιρό τώρα. Σχεδιάστρια δεν είμαι. Δεν ξέρω στο μέλλον γιατί έχω πολλά σχέδια στο μυαλό μου. Λίγο δύσκολο να το διατυπώσω πάνω στο χαρτί γιατί δεν έχω κάνει σχέδιο μόδας, αλλά και αυτό ξέρεις με τη σωστή ομάδα μπορεί να γίνει, αλλά δεν είναι κάτι στο μέλλον που θα ήθελα. Γιατί έχω πάρα πολλή δουλειά πάνω σε αυτό που κάνω και θέλω να το εξελίξω όσο περισσότερο μπορώ. Και θέλω οι γυναίκες, με ενδιαφέρει να κάνω τις γυναίκες να αγαπούν τον εαυτό τους. Δύσκολο; Πολύ δύσκολο. Και άνδρες, αλλά οι άνδρες είναι πιο εύκολοι. Δηλαδή πελάτες μακάρι να είχα, που είναι ένα πράγμα που ξέρεις λίγο ακόμα, έλα μωρέ, δεν έχω ανάγκη. Πιο πολύ ξένους έχω εγώ πελάτες άνδρες. Θα ήθελα να έχω περισσότερους Έλληνες, αλήθεια είναι. Γιατί και με την γυναίκα του να πάνε ή με μια φίλη τους να πάνε για ψώνια δεν είναι το ίδιο. Θα πάμε τσακ τσακ, θα φτιάξουμε χειμερινή, καλοκαιρινή. Δεν θέλουμε πολλά πράγματα. Είναι πολύ λίγα και πολύ εύκολο σε έναν άνδρα να είναι σωστός στην καθημερινότητά του. Δεν είναι σαν και εμάς που θέλουμε 100 τσάντες, εκατό ζώνες, εκατό κολιέ. Είναι συγκεκριμένα πράγματα και είναι και πολύ εύκολο και να εμπιστευτούν και να γίνει και η ζωή τους πολύ πιο εύκολη.

Influencer όχι; Δεν συστήνεσαι ως influencer.

Αν πάρεις τον όρο, όχι από αυτό που βλέπω εγώ, το telemarketing στο Instagram, όχι. Αλλά αν πάρεις τον όρο, μακάρι στη ζωή μου, ειδικά τη νέα γενιά, να κάνω influencing. Τα σωστά, όλα αυτά που λέω. Να μπορώ να βοηθήσω τα κορίτσια στην εφηβεία, γιατί με τις υπερβολές και τα λοιπά και να βρουν τον εαυτό τους και να αγαπάνε τον εαυτό τους και αυτό που το λέω με τόσο πάθος, ότι να είσαι πιστός και αληθινός στον εαυτό σου και να μην θες να μοιάζεις σε κανέναν. Γιατί είμαστε μοναδικοί σε αυτό τον κόσμο. Τι πιο ωραίο πράγμα να είσαι, να είσαι μοναδικός; Να μην υπάρχει. Υπάρχει άλλη Ραμόνα; Δεν υπάρχει άλλη Ραμόνα. Το DNA αυτό είναι, αυτό έφτιαξε, έτσι όπως βγήκα, με τα λάθη μου, με τις ατέλειες μου. Αυτή είμαι. Αλλά δεν υπάρχει καμία σαν και μένα. Ίσως γι’ αυτό και δεν ζηλεύω. Είναι μεγάλο πράγμα και αυτό. Όταν τα έχεις πολύ καλά με τον εαυτό σου, δεν ζηλεύεις. Εγώ είμαι σε competition μόνο με τον εαυτό μου. Αλήθεια σου λέω. Και από πολύ μικρή. Δεν είχα ποτέ, αχ, αυτή και αυτή γιατί το έκανε έτσι και θα κάνω και εγώ. Ποτέ, ποτέ, ποτέ.

Πώς το έχεις καταφέρει αυτό; Δηλαδή στο κομμάτι της απόρριψης, το να μην πάρεις μια δουλειά, στο να δεις κάτι που ήθελες πάρα πολύ και να το έχει τελικά κερδίσει μια κοπέλα που ήξερες ή που δεν ήξερες. Αυτό πώς το αντιμετωπίζεις; Ή με ένα σχόλιο, με τους haters. Φαντάζομαι ότι κάθε φορά που λες κάτι και γίνεται τίτλος, εύκολα, υπάρχουν άλλες δέκα απόψεις από κάτω που θα σε βρίσουν, θα σε απομυθοποιήσουν, που θα σε κατακεραυνώσουν. Όλα αυτά τα ωραία. Εκεί λοιπόν τι σκέφτεσαι;

Έχεις μπει ποτέ εσύ, εσύ σαν Σάντυ, ποτέ στη διαδικασία να κάνεις ένα αρνητικό comment κάτω από ένα post κανενός;

Ποτέ.

Αυτό σου λέω. Οπότε αυτοί οι άνθρωποι που το κάνουν σίγουρα δεν είναι καλά με τον εαυτό τους. Σίγουρα είναι δυστυχισμένοι. Δεν με αφορά. Αλήθεια σου λέω. Δεν μπορώ να το πάρω αρνητικά ή δεν μπορώ γιατί ξέρω ότι υπάρχει πρόβλημα. Ούτε καν θα απαντήσω. Δεν θα μπω καν στη διαδικασία να του απαντήσω γιατί υπάρχει πόνος εκεί. θα δώσω εγώ και άλλο πόνο; Δεν πειράζει, είναι άποψή του και είναι σεβαστή. Και να σου πω και κάτι; Ποτέ δεν με ενδιέφερε να αρέσω σε όλους. Γιατί όταν αρέσεις σε όλους, είσαι και flat. Είσαι μέτριος. Δεν κάνεις και τίποτα σωστά. Είναι φυσιολογικό να μην καταλάβουν αυτά που λέω, οπότε να με ενδιαφέρει εμένα άμα 10 άνθρωποι θα διαφωνήσουν μαζί μου; Ας διαφωνήσουν, ας λένε ό,τι θέλουν. και ρατσιστικά σχόλια και αυτά δεν με απασχολούν. Δεν με απασχολούν καθόλου. Έχω δουλέψει πάρα πολύ για να τα έχω καλά με τον εαυτό μου, αλλά ήμουν, ήμουν έτσι δυναμική από μικρή. Και αυτό που είπες εσύ με τις ανασφάλειες, με τις δουλειές, ας πούμε. Με την απόρριψη. Από 15 χρονών άκουγα πόσα λάθη έχω πάνω μου. Ίσως κι αυτό βοήθησε λίγο να σταθώ στα πόδια μου και να λέω εννοείται, δεν έχεις τη σωστή μύτη για τη συγκεκριμένη τη δουλειά. Δεν είναι ότι δεν έχεις σωστή μύτη γενικά για καμία δουλειά, για τη συγκεκριμένη τη δουλειά. Τι φταίνε και οι bookers που θα σε στείλουν σε 100 castings ενώ είναι συγκεκριμένα αυτά που ζητάει ο πελάτης, αλλά αυτοί θα σε στείλουνε για να δείξουν ότι έχουν στείλει πολλά μοντέλα, χωρίς να σκεφτούν ότι το κορίτσι θα πληγωθεί. Θα ακούσεις για τα γόνατά σου, το ύψος, αυτό, τα χρώματα στα μαλλιά σου, τα αυτιά σου, τη μύτη σου. Θα βγεις στο τέλος της ημέρας άχρηστη. Δεν έχεις τίποτα καλό. Αυτό το έχω δουλέψει και με έχει βοηθήσει. Μετά στην απόρριψη της δουλειάς, που είναι πολύ σημαντικό αυτό γιατί μπαίνουμε στην ενήλικη ζωή. Έχω χάσει πάρα πολλές φορές θέση  από κάποια άλλα κορίτσια που δεν τους άξιζε τόσο. Μου έχει συμβεί πάρα πολλές φορές και κάθομαι και συζητάω πάρα πολλές φορές με τον εαυτό μου και λέω βρε παιδί μου, δεν ήταν δίκαιο, δεν ήταν δίκαιο, αλλά δε φταις εσύ. Δε φταις εσύ και ότι είναι γραμμένο για σένα κάποια στιγμή θα έρθει. Και μην απογοητεύεσαι. Είναι στη ζωή αυτά. Ο καθένας δηλώνει ότι θέλει. Αυτοί που τα διαλέγουνε κάπου θα πάρουνε, κάποιος θα δώσει, έχουν ανταλλαγή μεταξύ τους κτλ. Συμβαίνει πάρα πολύ στον χώρο μας και το ξέρεις πάρα πολύ καλά και στα περιοδικά και στην τηλεόραση και στη μόδα και στο θέατρο και παντού. Ειδικά στον καλλιτεχνικό χώρο είναι ένας χώρος πάρα πολύ δύσκολος, οπότε το έχω καταλάβει αυτό. Θα στεναχωρηθώ γιατί έχω χάσει αγαπημένες δουλειές που τις ήθελα πολύ, αλλά ξέρω γιατί τις έχασα και αυτό με κάνει εμένα να παλέψω και να δοκιμαστώ και σε άλλα πράγματα και όταν είναι θα τα πάρω και αυτό που είναι για μένα.

Διαβάστε και δείτε ακόμη: Τhe Fashion Bible Connections | CALLISTA: Ελένη Κωνσταντινίδου και Σίλια Σιγαλού «Δεν υπάρχει μηχανή, υπάρχουν χέρια»

Γιατί τις έχασες; 

Γιατί τις έχασα; Γιατί να μιλήσω για connections καλύτερα; Ότι ίσως είδαν σε αυτό το πρόσωπο ότι εμένα δεν μπορείς να με κοντρολάρεις και εύκολα. Η αλήθεια είναι αυτή και το γνωρίζω και εγώ. Δηλαδή δεν μπορείς να μου πεις στο αυτί το τι θα πω εγώ. Αν σου αρέσει κάτι. Γιατί για να με πάρεις εμένα, θα με πάρεις επειδή είμαι πάρα πολύ αληθινή και όταν ένας αληθινός άνθρωπος θα πει αυτά που σκέφτεται χωρίς να προσβάλλει φυσικά, θα μιλήσει χωρίς καλούπια, χωρίς αυτό, κουτάκια. Γι’ αυτό τον παίρνεις αυτόν τον άνθρωπο. Διαφορετικά παίρνεις ένα κορίτσι που το πλάθεις εσύ από την αρχή. Για διάφορους λόγους. Τώρα δεν θέλω να είμαι.

Αυτό το κομμάτι της ζωντανής κριτικής. Το με κρίνει κάποιος για δικούς του λόγους και κρίνω μετά εγώ. Πώς κρατάει κανείς μια ισορροπία; Σου λέω πώς σε βλέπω, αλλά δε θέλω να σε πληγώσω, αλλά θέλω να σου πω και την αλήθεια. Πώς γίνεται τηλεοπτικά και πώς γίνεται στην αληθινή ζωή; Εδώ τώρα που θα έρθει μια γυναίκα, ένας άνδρας και θα ζητήσει την ματιά σου, την αισθητική σου και την εμπειρία σου για να τον βοηθήσεις να βγάλει την προσωπικότητα που δεν ξέρει ίσως και ο ίδιος ότι έχει κρυμμένη; Και πώς γίνεται τηλεοπτικά που είναι όλα για την τηλεθέαση ή στο Instagram ή στο TikTok;

Εγώ θα αναφερθώ σε αυτό που κάνω εγώ, δηλαδή όταν θα έρθει η γυναίκα εδώ και θα προσπαθήσουμε μαζί να βρούμε την ταυτότητά της, όλο αυτό γίνεται μόνο με αγάπη και όχι να την κριτικάρω, αλλά να τη μαθαίνω πράγματα. Τώρα στο Fashion Police, αυτό που έκανα, εγώ κριτικάρω γυναίκες που παριστάνoυν κάτι. Μακάρι να είναι αυτό, να το πετύχουν, να γίνουν αυτό, αλλά όταν τους βλέπω έτσι ότι νομίζουν ότι είναι και αυτό, τα σύνολά τους, εγώ θα τους δείξω τα λάθη τους, αν αυτό είναι κριτική. Όπως τα θέλει κανείς. Ή αν δεν βρω το γυμνό, αχρείαστο γυμνό κτλ. επίσης θα το επισημάνω, αλλά αυτό είναι διαφορετικό από αυτό που κάνω εγώ εδώ. Εδώ δημιουργούμε και στήνουμε και ανακαλύπτουμε τον άνθρωπο. Εκεί είναι διαφορετικό. Κρίνω κάποιες τηλεπερσόνες και κάποιες τραγουδίστριες που είναι σε ένα red carpet και έχουν πάει στα MAD Awards και έχουν φορέσει σαν να έχουν πάει να πληρώσουν τον λογαριασμό της ΔΕΗ ή έχουν πάει στην παραλία. Είναι εντελώς διαφορετικό όλο αυτό και καλά θα κάνανε να ακούσουν κιόλας. Γιατί και εγώ όταν πάω, πήγα τώρα στα MAD Awards, έδωσα τον καλύτερο μου εαυτό. Πώς θα έπρεπε να είναι μια τραγουδίστρια; Αυτό είχα εγώ στο μυαλό μου. Πώς θα έπρεπε να βρίσκεται μια τραγουδίστρια σε κόκκινο χαλί; Είναι η εικόνα σου όλη. Αυτό δύο φορές το χρόνο γίνεται. Αν δεν δίνεις εκεί το 100%, πού θα το δώσεις; Οπότε έβαλα τον εαυτό μου. Στο μυαλό μου ήμουν μια τραγουδίστρια, αλλά δεν νομίζω ότι τους ενδιαφέρει τόσο. Τέλος πάντων. Το είπα ότι θα το σταματήσω αυτό γιατί δεν.

Ποιο θα σταματήσεις;

Γενικά το Fashion Police που αγαπάει πάρα πολύ ο κόσμος, αλλά. Εμένα με έχει κουράσει. Δεν θέλω. Γιατί δεν καταλαβαίνουν ούτως ή άλλως, οπότε χάνω και το χρόνο μου τζάμπα. Ξέρεις εγώ με τη μεριά μου να καταλάβουν και να διαλέξουν γιατί υπάρχουν πολλοί ταλαντούχοι εκεί έξω, στιλίστες, παιδιά που θέλουν να δουλεύουν. Και θα κάνω και σεμινάρια εγώ εδώ για παιδιά που σπουδάζουν ήδη να έρθουν να κάνουν μαζί μου πρακτική. Αυτό έχει δημιουργηθεί η ανάγκη αυτή, από τους ίδιους. Μου έχουν ζητήσει, οπότε θα το βάλω σαν υπηρεσία και αυτό. Να έρθουν εδώ, να έχουμε πολλά ρούχα και να παίξουμε. Γιατί το styling δεν είναι θεωρία.

Αν σου ζητήσω την αγαπημένη σου εμφάνιση, αυτό που έχεις σχεδιάσει μόνη σου, πώς έχεις σκηνοθετήσει τον εαυτό σου, να μου διαλέξεις μία εικόνα από το Instagram σου που θα συνοδέψει δίπλα στο κεφάλαιο αυτό που φτιάχνουμε για την ελληνική Βίβλο της Μόδας, δίπλα στο όνομά σου να υπάρχει μία εικόνα. Ποια θα διάλεγες; Τι φοράς;

Εγώ, από όλους τους Έλληνες σχεδιαστές, γιατί με ρωτάνε συχνά και “μα φοράς μόνο αυτόν; Μα γιατί φοράς μόνο αυτόν;” Η ψυχή μου όλη έχει συνδεθεί με αυτόν τον άνθρωπο. Πέρα από άνθρωπο φυσικά και ξέρεις για ποιον μιλάω, είναι ο Βασίλης Ζούλιας. Τα ρούχα του για μένα, της υψηλής ραπτικής, αυτά τα couture που κάνει, είναι αυτά που με εκφράζουν πιο πολύ από όλα. Οπότε δεν έχω μία εικόνα στο μυαλό μου. Έχω σχεδόν όλες τις εικόνες που φοράω Vassilis Zoulias, στο Instagram μου, γιατί οι περισσότερες αυτό είναι. Γιατί αυτό με εκφράζει εμένα. Πάντοτε όταν έχω ένα πολύ σημαντικό event, ο πρώτος άνθρωπος που θα σκεφτώ τι θα ήθελα να φορέσω είναι ο Βασίλης. Μου αρέσει πάρα πολύ η υψηλή ραπτική, μου αρέσουν τα καπέλα, μου αρέσουν τα μεγάλα φορέματα, με όγκους κι αυτά, ταφτάδες. Είναι και η ποιότητα και το σχέδιο και όλα. Δεν μπορώ να ξυπνήσω και να κοιμάμαι ντυμένη με Vassilis Zoulias;

Και όταν θα ξανακάνουμε αυτή την κουβέντα μας, σε πέντε χρόνια από σήμερα, για τι θα θέλεις να μιλάμε;

Αχ, δεν ξέρω! Γενικά σχεδιάζω το μέλλον μου και έχω βάλει έτσι μια σειρά προτεραιότητας. Μήπως μια δική μου συλλογή επιτέλους; Δεν ξέρω. Μου το ζητάει ο κόσμος. Αξεσουάρ; Και με τσάντες και με παπούτσια. Δεν ξέρω. Ακόμα δεν έχω αποφασίσει, αλλά σίγουρα η δημιουργικότητά μου πρέπει να βγει κάπου πέρα από αυτό που κάνω, που είναι πάρα πολύ δημιουργικό και πολύ σημαντικό για μένα. Το να ανακαλύψει κανείς τον εαυτό του είναι το πιο σπουδαίο πράγμα. Μέσα έξω.

Και θα θυμηθείς τη γειτόνισσα μοδίστρα που έδινες τότε εκείνα τα υπέροχα ρούχα της μαμάς;

Ναι, την κυρία Μαρία. Πω, πω, τι ωραία! Αυτά θα μου μείνουν για μια ζωή, ναι. Φανταστικό, φανταστικό!

Έχεις κρατήσει κάποια ρούχα από τότε;

Τα έχει η μαμά μου, αλλά εγώ ήμουν πάρα πολύ petite. Δηλαδή φαντάσου ότι τα παιδιά μου δεν μπαίνουν μέσα. Eγώ φορούσα, θυμάσαι τα diesel, τα τζιν τα πολύ στενά; Είκοσι πέντε νούμερο σε αυτό. Ήμουν πάρα πολύ αδύνατη. Δηλαδή νομίζω ένα ποδαράκι θα μπει και στα δύο. Ναι, δεν, οι κόρες μου δεν είναι τόσο petite που ήμουν εγώ.  Tα έχω. Έχω μερικά κομμάτια που τα έχω σχεδιάσει εγώ, έτσι όπως μπορούσα εγώ να της τα δείξω στη κυρία Μαρία. Kαι θα τα κρατήσω για πάντα. Αλλά τα έχει η μαμά μου.

Και θα είναι και το ξεκίνημα της συλλογής.

Θα είναι, λες; Μακάρι. Προς το παρόν φτου, φτου, φτου. Να συναντήσω πολύ ωραίες γυναίκες, που όλες οι πελάτισσές μου πραγματικά και από καθεμία έχω πάρει και κάτι. Να χαρίσω αυτοπεποίθηση; Όχι αυτοπεποίθηση. Πώς να το πω; Δεν ξέρω. Η κάθε γυναίκα να αγαπάει τόσο πολύ τον εαυτό της και να μην την ενδιαφέρει τίποτα τι λένε γύρω και να μην περιμένουνε την περίσταση να φοράνε το καλό τους το ρούχο. Είναι και αυτό ένα πρόβλημα και δεν το είπαμε. Έλα μωρέ, αυτό το κρατάω όταν πάμε εκεί. Όχι, κάθε μέρα είναι περίσταση. Κάθε μέρα που ξυπνάμε και βλέπουμε τον ήλιο και έχουμε την υγεία μας είναι μία περίσταση. Να φοράμε και να μην μας ενδιαφέρει. Μας αρέσουν τα καπέλα; Δεν πρέπει να πάμε στο Άσκοτ για να φοράμε καπέλο. Θα το φορέσουμε. Να χαρούμε τα πράγματά μας, τα κοσμήματά μας, τα ρούχα μας και τα λοιπά. Γιατί κάθε μέρα είναι ευλογημένη. Κάθε μέρα είναι η ωραιότερη αφορμή να χρησιμοποιήσουμε τη μόδα σαν το μυστικό μας όπλο.

Επιμέλεια – συνέντευξη
Σάντυ Τσαντάκη

Οπερατέρ
Δημήτρης Μπελεγρίνης
Αντώνης Βαραμπούτης

Video graphics / editing
Ανδρέας Κωστόπουλος

Μακιγιάζ
Freddy make up stage
Roula Zozoula

Οργάνωση Παραγωγής
Χρήστος Ναστούλης