Έλενα Γαλύφα: “Δεν πιστεύω ότι υπάρχει τέλειο στιλ. Υπάρχει μόνο αυθεντικό.”
Η Έλενα Γαλύφα μιλά στο The Fashion Bible για το στιλ, τα social media και τα "δώρα" που της χάρισε η μόδα.
Την γνωρίσαμε μέσα από το Instagram. Την είδαμε στην οθόνη της τηλεόρασης μας. Μοιάζει με μοντέλο αλλά δεν είναι. Είναι ένας άνθρωπος της μόδας που πρωταγωνιστεί σε ένα “one woman show” και ξεχώρισε γιατί διαθέτει ένα έμφυτο στιλ που δεν μαθαίνεται σε καμία σχολή, ούτε αγοράζεται με χρήματα. Η Έλενα Γαλύφα, ίσως η μοναδική Ελληνίδα που πληρεί την περιγραφή του όρου influencer όπως αυτός υπάρχει στο εξωτερικό, μιλά στο The Fashion Bible για την μόδα και το στιλ. Και όπως είναι γνωστό, δεν μασάει ποτέ τα λόγια της.
Υπάρχει κάποια συνταγή για το τέλειο στιλ; Ποιος είναι ο δικός σας ορισμός του;
Δεν πιστεύω ότι υπάρχει τέλειο στιλ. Υπάρχει μόνο το αυθεντικό. Το στιλ δεν είναι να φοράς τα πιο ακριβά ρούχα ή να ακολουθείς κάθε τάση. Είναι ο τρόπος που συστήνεσαι στον κόσμο χωρίς να μιλήσεις. Είναι η συνέπεια ανάμεσα σε αυτό που είσαι και σε αυτό που δείχνεις χωρίς να είναι ενοχικό να πειραματίζεσαι. Εξάλλου, το στιλ δεν ακολουθεί κανόνες. Είναι αυτό το ανεπιτήδευτο attitude που χαρακτηρίζει τον καθένα μας.
Μπορείτε να διαβάσετε επίσης: Βασιλική Καραγιάννη: “Είμαι απίστευτα ευγνώμων για όλους τους ρόλους που έχω ερμηνεύσει και αυτούς που ανυπομονώ να ερμηνεύσω”
View this post on Instagram
Μπορείτε να πείτε ότι υπάρχει κάποια δεκαετία στη μόδα, κάποιο ρεύμα ή κάποιος σχεδιαστής που σας εκφράζει περισσότερο;
Λατρεύω τη διαχρονική κομψότητα των ’90s. Εκείνη την εποχή η μόδα είχε δύναμη και ήταν πολύ liberated. Από σχεδιαστές, θαυμάζω ιδιαίτερα τον Yves Saint Laurent, γιατί κατάφερε να ντύσει τη γυναίκα με έναν τρόπο που συνδύαζε τον αισθησιασμό με τη δύναμη. Κάπως έτσι νιώθω κι εγώ όταν φοράω YSL: sexy but powerful.
Θεωρείτε ότι τα social media και το influencing βοήθησαν τις γυναίκες να ντύνονται καλύτερα;
Σίγουρα έδωσαν περισσότερη έμπνευση και πρόσβαση στη μόδα. Μπορείς μέσα σε λίγα λεπτά να δεις εικόνες και ιδέες από όλο τον κόσμο, κάτι που παλαιότερα ήταν αδιανόητο. Από την άλλη, δημιούργησαν και μια τεράστια ομοιομορφία. Βλέπεις ξαφνικά τους ίδιους συνδυασμούς, τα ίδια trends, σχεδόν τις ίδιες γυναίκες παντού, χωρίς προσωπική ταυτότητα και χαρακτήρα.
Μπορείτε να διαβάσετε επίσης: Λένα Παπαληγούρα: “Όταν ακούω το χειροκρότημα, η πρώτη μου σκέψη είναι η ευγνωμοσύνη.”
Πιστεύετε ότι κάπου χάθηκε το μέτρο και το κοινό έχει αρχίσει να δείχνει σημάδια κόπωσης από την υπερβολική πληροφορία;
Ναι, νομίζω ότι έχουμε φτάσει σε έναν κορεσμό. Βλέπουμε τόσο πολύ περιεχόμενο καθημερινά, που τελικά ελάχιστα πράγματα μένουν πραγματικά στο μυαλό μας. Ακόμα και εγώ κουράζομαι και δεν βρίσκω εύκολα inspiration. Νομίζω πια ότι η αυθεντικότητα αρχίζει να γίνεται ξανά πολυτέλεια.
View this post on Instagram
Σε μια εποχή που όλοι δείχνουν ευτυχισμένοι και επιτυχημένοι, πόσο επικίνδυνη θεωρείτε αυτή τη συλλογική “σκηνοθεσία” της ζωής;
Μπορεί να γίνει επικίνδυνη όταν ξεχνάμε ότι στα social media βλέπουμε στιγμές και όχι ολόκληρες ζωές. Κανείς δεν είναι ευτυχισμένος κάθε μέρα και κανενός η ζωή δεν είναι ένα ατελείωτο highlight reel. Από την άλλη, θεωρώ ότι χρειάζεται κι εμείς ως κοινό να έχουμε την αντίληψη να το κατανοούμε αυτό, αντί να κρίνουμε τον άλλον επειδή επιλέγει να μοιράζεται τις όμορφες στιγμές του. Το Instagram δεν είναι η ζωή κανενός. Είναι ένα μικρό παράθυρο προς αυτή με ό,τι θελήσει ο καθένας να προβάλει.
Ποια είναι η μεγαλύτερη παρανόηση που πιστεύετε ότι έχει το κοινό για εσάς;
Ίσως ότι όλα είναι εύκολα. Ότι επειδή βλέπουν το αποτέλεσμα, θεωρούν πως υπήρχε πάντα και η αντίστοιχη διαδρομή στρωμένη μπροστά μου. Ή ακόμα, ότι ίσως δεν κάνουμε και κάτι τόσο σπουδαίο. Δεν είναι έτσι. Πίσω από κάθε συνεργασία, κάθε ευκαιρία και κάθε επόμενο βήμα υπάρχουν χρόνια δουλειάς, απορρίψεις, αμφιβολίες, επιμονή και αμέτρητες ώρες που δεν θα εμφανιστούν ποτέ στα social media. Υπάρχει μια πορεία 12 χρόνων, την οποία ξεκίνησα από το μηδέν.
View this post on Instagram
Και υπήρξε και ρίσκο. Άφησα κάτι σίγουρο για κάτι εντελώς αβέβαιο, χωρίς να ξέρω αν θα μου βγει. Τελικά μου βγήκε. Σήμερα πολλά νέα κορίτσια και αγόρια επιλέγουν να συνεργάζονται με γραφεία, γιατί όλο αυτό δεν είναι εύκολο να το διαχειριστείς μόνος σου. Πρέπει να ξέρεις την αξία σου, πώς να τη διεκδικήσεις και πώς να τη διαπραγματευτείς. Δεν είναι απλό να κλείνεις συμφωνίες για τον ίδιο σου τον εαυτό με διεθνείς ομίλους.
Υπήρξε ποτέ κάποια κριτική που σας πλήγωσε;
Μμμ… και ναι και όχι. Εξαρτάται πολύ από το πώς θα με βρει ένα σχόλιο εκείνη τη στιγμή ψυχολογικά. Είμαστε άνθρωποι, οπότε φυσικά υπάρχουν στιγμές που κάτι μπορεί να σε αγγίξει περισσότερο. Σπάνια όμως θα με πληγώσει πραγματικά κάτι που βαθιά μέσα μου δεν πιστεύω κι εγώ η ίδια. Όταν είσαι καλά με τον εαυτό σου, η γνώμη ενός αγνώστου δύσκολα μπορεί να καθορίσει το πώς αισθάνεσαι για σένα.
Θυμάστε κάποια στιγμή στην πορεία σας όπου η επιτυχία λειτούργησε περισσότερο ως πίεση παρά ως επιβεβαίωση;
Νομίζω ότι αυτό συμβαίνει σχεδόν πάντα όταν κυνηγάς κάτι. Φτάνεις κάπου και, αντί να σταματήσεις για λίγο να χαρείς αυτό που κατάφερες, ήδη κοιτάζεις το επόμενο. Θέλεις να πας ψηλότερα, να κάνεις κάτι μεγαλύτερο, και κάπως έτσι ξεχνάς να απολαμβάνεις αυτό που συμβαίνει τώρα. Όσο μεγαλώνω, όμως, καταλαβαίνω ότι δεν έχω να αποδείξω τίποτα σε κανέναν. You better enjoy the moment, γιατί διαφορετικά δεν εκτιμάς τίποτα.
View this post on Instagram
Πόσο δύσκολο είναι για μια γυναίκα που δραστηριοποιείται δημόσια να μεγαλώνει, να εξελίσσεται και να αλλάζει χωρίς να εγκλωβίζεται στις προσδοκίες του κοινού;
Δεν νομίζω ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι οι προσδοκίες του κοινού. Ίσα ίσα, πιστεύω ότι το κοινό θέλει να βλέπει ότι είμαστε άνθρωποι, ότι μεγαλώνουμε, αλλάζουμε και εξελισσόμαστε. Δεν είμαστε AI, ούτε χρειάζεται να παραμένουμε για πάντα η ίδια εκδοχή του εαυτού μας. Το δυσκολότερο είναι περισσότερο τα standards μιας βιομηχανίας που έχει μάθει να συνδέει τη γυναίκα με κάτι όμορφο, ποθητό και νεανικό.
View this post on Instagram
Πάντα θα υπάρχει μια νεότερη γυναίκα που θα έρθει, ένα νέο πρόσωπο που θα διεκδικήσει τον χώρο του, κάποια πιο όμορφη, πιο φρέσκια, πιο “καινούρια”. Και λοιπόν; Αυτο δεν αφαιρεί τίποτα από εσένα. Κάθε ηλικία έχει τη δική της δύναμη, τη δική της ομορφιά και, το σημαντικότερο, το δικό της κοινό. Για μένα το ζητούμενο δεν είναι να προσπαθώ να παραμείνω εκείνη που ήμουν στα 25 ή στα 35, αλλά πως αγκαλιάζω αυτό που είμαι τώρα.
Αν αφαιρούσαμε τους τίτλους, τα social media και την αναγνωρισιμότητα, τι θα θέλατε να μείνει αναλλοίωτο στον τρόπο που σας θυμούνται οι άνθρωποι;
Θα ήθελα να θυμούνται ότι ήμουν ανθρώπινη, χαμογελαστή και αληθινή. Ότι σεβάστηκα τους ανθρώπους ανεξάρτητα από τη θέση, το επάγγελμα ή το τι μπορούσαν να μου προσφέρουν. Και πάνω απ’ όλα ότι, παρέμεινα πιστή στις αξίες μου.
Στον κόσμο της συνεχούς έκθεσης, υπάρχουν αληθινές φιλίες;
Φυσικά και υπάρχουν. Είναι ίσως λιγότερες, αλλά αυτό νομίζω ότι συμβαίνει γενικότερα στη ζωή όσο μεγαλώνουμε. Οι πραγματικές φιλίες δεν βασίζονται στην προβολή, στους followers ή στην ανταλλαγή συμφερόντων. Είναι οι άνθρωποι που είναι εκεί no matter what, με ανιδιοτέλεια. Και κυρίως αυτοί με τους οποίους δεν χρειάζεται να είσαι τίποτα περισσότερο από τον εαυτό σου.
Πιστεύετε ότι η επιτυχία αλλάζει ουσιαστικά έναν άνθρωπο ή απλώς αποκαλύπτει πιο έντονα αυτό που ήδη είναι;
Πιστεύω περισσότερο το δεύτερο. Η επιτυχία λειτουργεί σαν μεγεθυντικός φακός. Αν είσαι γενναιόδωρος, θα έχεις περισσότερες δυνατότητες να είσαι γενναιόδωρος. Αν είσαι αλαζόνας, πιθανότατα θα γίνεις ακόμη περισσότερο. Η επιτυχία σου δίνει δύναμη και επιλογές. Και εκεί φαίνεται περισσότερο ποιος πραγματικά είσαι.
Πότε αισθανθήκατε πιο ελεύθερη: όταν κατακτήσατε την αναγνωρισιμότητα ή όταν σταματήσατε να προσπαθείτε να την αποδείξετε;
Χωρίς δεύτερη σκέψη, όταν σταμάτησα να χρειάζομαι την επιβεβαίωση. Στην αρχή οι αριθμοί, τα σχόλια, οι συνεργασίες, η αναγνώριση λειτουργούν σαν μια επιβεβαίωση ότι κάτι κάνεις σωστά. Μετά όμως καταλαβαίνεις ότι, αν αφήσεις την αυτοεκτίμησή σου να εξαρτάται από όλα αυτά, δεν θα είσαι ποτέ πραγματικά ελεύθερος.
Μπορείτε να διαβάσετε επίσης: Γιώργος Βάλαρης: “Ένα καινούριο θέατρο είναι ίσως η πιο παράτολμη πράξη αισιοδοξίας”
Αν η ζωή σας μπορούσε να αποτυπωθεί μέσα από μία φράση, ποια θα ήταν αυτή;
Η ζωή δεν είναι τόσο πολύ το πού θα φτάσεις, αλλά το να μπορείς να κοιτάξεις πίσω και να πεις “Το έζησα”. Πόσο γεμίζω μόνο που το γράφω!
View this post on Instagram
Ποια είναι η μεγαλύτερη χαρά που σας έχει δώσει η μόδα;
Οι εμπειρίες. Η μόδα μού έδωσε την ευκαιρία να γνωρίσω ανθρώπους, μέρη, πολιτισμούς και ιστορίες που διαφορετικά ίσως να μην είχα ποτέ την ευκαιρία να ζήσω. Με έχει ταξιδέψει κυριολεκτικά αλλά και δημιουργικά. Για μένα άλλωστε η μόδα δεν ήταν ποτέ μόνο τα ρούχα. Είναι ένας τρόπος να επικοινωνείς χωρίς να μιλάς, να δημιουργείς εικόνες, να αφηγείσαι ιστορίες και, πολλές φορές, να ανακαλύπτεις διαφορετικές πλευρές του ίδιου σου του εαυτού. Αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο δώρο που μου έχει κάνει, το να ζήσω ακόμα πιο δυνατά ότι ζω.
Σάντυ Τσαντάκη
