Όλα μαζί. Στα φανάρια αδειάζει το τασάκι έξω από το παράθυρο, πετάει το τσιγάρο στον δρόμο και, όταν ανάψει επιτέλους πράσινο, κορνάρει στον μπροστινό που δεν πρόλαβε να ξεκινήσει στο μισό δευτερόλεπτο.

Διπλοπαρκάρει, σε έχει κλείσει για τουλάχιστον δεκαπέντε λεπτά και, όταν τελικά εμφανίζεται, δεν ζητάει συγγνώμη. Είναι έτοιμος να σε βρίσει κιόλας επειδή τόλμησες και τον κοίταξες. Μπαίνει στο αυτοκίνητο και φεύγει εκνευρισμένος, σαν να του έκανες εσύ παρατήρηση για κάτι που έκανε εκείνος.

Μου έχει συμβεί. Κυρία με ψώνια επιστρέφει στο αυτοκίνητό της και, όταν τολμώ να της πω ότι δεν είναι ακριβώς σωστό να κλείνεις τον άλλον και να τον αναγκάζεις να περιμένει, φεύγει αναστατωμένη, μονολογώντας. «Μου χαλάσατε τη μέρα», φωνάζει σε έξαλλη κατάσταση.

Εμένα να δείτε… Οδηγούμε αναζητώντας τον χαμένο χρόνο. Μόνο που στην προσπάθειά μας να κερδίσουμε δύο λεπτά, μπορεί να χάσουμε πολύ περισσότερα. Ποιος δεν έχει δει οδηγό να στέλνει μήνυμα ενώ το αυτοκίνητο κινείται; Όχι στο φανάρι, όχι όταν είναι σταματημένος. Την ώρα που οδηγεί. Γράφει, διαβάζει, απαντάει, κοιτάζει την οθόνη και συνεχίζει κανονικά, σαν να μην υπάρχει κανείς άλλος στον δρόμο.

Πολλοί είναι εκείνοι που διαβάζουν ειδήσεις στο κινητό τους, σκρολάρουν με πάθος, βλέπουν TikToks και reels στον Ιnstagram τους, μπαίνουν στο Facebook, διασκεδάζουν, χαίρονται, σκοτώνουν τον χρόνο τους, οδηγούν και όποιον πάρει ο χάρος. Κυριολεκτικά αυτή τη φορά.

Κι ύστερα υπάρχει εκείνος που μπορεί να μην έχει καν πινακίδες. Δεν πτοείται. Του αφαίρεσαν το δίπλωμα επειδή οδηγούσε μεθυσμένος; Θα οδηγήσει πάλι. «Σιγά μην με πιάσουν». Η λογική του ανθρώπου που πιστεύει ότι οι κανόνες αφορούν πάντα τους άλλους. Κυκλοφορεί ανάμεσα μας, βρίζει, φωνάζει, θυμώνει, βγαίνει εκτός εαυτού, βγάζει το άχτι του, ακούει δυνατά μουσική, ανοίγει πόρτες και παράθυρα στα τούνελ, για να δει πως ακούγεται το ρεφραίν στη διαπασών, πηγαίνει ανάποδα παντού.

Για να μην θυμηθούμε τις μηχανές, τα πατίνια, τους αφηρημένους πεζούς (στο κινητό), τον κίνδυνο που παραμονεύει κάθε δευτερόλεπτο. Τους νέους οδηγούς, τους ηλικιωμένους, τους εθισμένους στην τεχνολογία, δηλαδή όλους εμάς.

Τα έχεις δει όλα στους ελληνικούς δρόμους. Οδηγείς στην Αττική Οδό και, την ώρα που πας να περάσεις με το e-Pass, έρχεται κάποιος και κολλάει από πίσω σου, τόσο κοντά που δεν ξέρεις αν προσπαθεί να περάσει μαζί σου από την μπάρα ή αν απλώς έχει αποφασίσει να σου αλλάξει τη ζωή. Για να μην πληρώσει. Για να προλάβει. Γιατί έτσι.

Και μπορεί να σε τρακάρει. Κι όταν σε τρακάρει, κι εσύ περιμένεις αιμόφυρτη το ασθενοφόρο, εκείνος κοιτάει μαζί με τη γυναίκα του αν μπήκε μέσα η πόρτα της… κούρσας. Based on a true story.