H Κendall Jenner έχει πει ότι ξυπνάει μέσα στη νύχτα γιατί υποφέρει από κρίσεις πανικού. Όπως και η Dakota Johnson και η Emma Stone. H Paris Hilton έχει αποκαλύψει σε τηλεοπτικές κάμερες, με αφορμή την αυτοβιογραφία της, πως κακοποιήθηκε όταν ήταν έφηβη. Η Βella Hadid έχει στρέψει την κάμερα στο άβαφο πρόσωπο της, για να πει σε 8.100.000 ακόλουθους πως ξυπνάει με άγχος, την κυριεύει η αγωνία, τίποτα δεν μπορεί να την βοηθήσει. Ούτε καν τα affirmations τύπου «είμαι όμορφη και όλοι με αγαπούν.»

Η Adele έπασχε από κατάθλιψη, όπως και η Miley Cyrus και η Gwyneth Paltrow. Δεν είναι κουτσομπολιό. Οι ίδιες το έχουν δηλώσει. Είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε όλο και περισσότερα αναγνωρίσιμα πρόσωπα να τσαλακώνονται, να  γίνονται ευάλωτα, να μοιράζονται με ανθρώπους που δεν γνωρίζουν καν, εμπειρίες, αλήθειες, ψέματα, τραύματα, ιστορίες στο σκοτάδι.

Όπως θα περίμενε κανείς, η ίδια διάθεση επικρατεί και στην Ελλάδα. To ριάλιτι πουλάει. Όχι με τηλεοπτικές κάμερες και στημένο σενάριο αλλά με αποκαλύψεις διάσημων προσώπων, στα προσωπικά τους Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, σε talk shows, εφημερίδες και περιοδικά, με μία εικόνα, μία ανάμνηση, έναν τίτλο, μία ανάρτηση που θα συζητηθεί. Για 15 λεπτά; Για ένα 24ωρο; Mπορεί και μία εβδομάδα, για να ξεχαστεί με την επόμενη μαρτυρία.

Είναι η εποχή για Μεγάλες Αποκαλύψεις λοιπόν. Κάθε σταρ που σέβεται τον εαυτό του και το κοινό του, μοιράζεται πλέον ανοιχτά φοβίες και ανοιχτά τραύματα, με το άλλοθι ότι θα εμπνεύσει κι άλλους. Κι αν το group therapy, η ομαδική ψυχοθεραπεία, δεν βοηθάει τελικά και άλλους, αναπαράγει απλώς περισσότερο πόνο;

Aς ξαπλώσουμε πρώτα σε ένα ανάκλιντρο για να σκεφτούμε. Από μέσα μας. Δεν είμαστε οι μόνοι με προβλήματα. Ας τα μοιραστούμε λοιπόν. Ποια σαπουνόπερα και ποιο ριάλιτι; Δεν βγαίνει σε όλους το ρίσκο. Άλλοι μοιράζονται και αποθεώνονται και άλλοι το πληρώνουν. Ακριβά. Όπως στην περίπτωση του πρίγκιπα Χάρι. Επαναστάτης με αιτία; Είπε τη δική του εκδοχή στο παραμύθι για να υποστεί τις συνέπειες, κι ας έγινε πλουσιότερος κατά 20.000.000 δολάρια. Μαζί με την θλιμμένη πριγκίπισσα, την Μέγκαν Μαρκλ, μέσα κι έξω από το χρυσό κλουβί. «Υποφέραμε και οι δύο μαζί», είπε στο ντοκιμαντέρ που «πούλησαν» στο Netflix. Τον είδα όμως να μιλάει και λάιβ, για 90 λεπτά, χωρίς μοντάζ (και ανάσα), στο ντιβάνι ενός σούπερσταρ γιατρού, που είδαμε πρόσφατα από κοντά και στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών στην Αθήνα, του Δρ. Γκάμπορ Ματέ, εξειδικευμένου στο τραύμα, για να παραδεχτεί ότι έπαιρνε ψυχεδελικά ναρκωτικά για να δημιουργήσει «φίλτρα στη ζωή» του.

Στο ντοκιμαντέρ «My mind & me» η Σελίνα Γκόμεζ, μιλάει για τις σκοτεινές ημέρες της ζωής της, τη διάγνωση διπολικής διαταραχής, την αναγνωρισιμότητα σαν σύμπτωμα και τραύμα μαζί. Μαζί με την έλλειψη προσωπικής ζωής, αλλά και εμπιστοσύνης στους άλλους.

Από πότε η μιζέρια είναι της μόδας; Aπό τότε που η φασαρία είναι προτιμότερη από τη σιωπή. Σαν ανεμοστρόβιλος. Μήπως είναι προτιμότερο να κρατάς το στόμα σου κλειστό όταν όλοι οι άλλοι μοιράζονται σκοτεινές ιστορίες; Ορισμένοι το έχουν μετανιώσει ήδη. Όπως η κόρη του πρώην Προέδρου της Αμερικής, Ρόναλντ Ρέιγκαν, Πάτι Ντέιβις που θα ήθελε να μπορεί να  αποσύρει την αυτοβιογραφία της από τα ράφια των βιβλιοπωλείων. «Δεν χρειάζεται να πεις όλη την αλήθεια σε ολόκληρο τον κόσμο. Η σιωπή σου δίνει χώρο, απόσταση, σου επιτρέπει να δεις τις εμπειρίες σου συνολικά, χωρίς να μπεις στον πειρασμό να ισοφαρίσεις. Ίσως τα επόμενα χρόνια, και ο Χάρι να κοιτάξει πίσω και να ευχηθεί να μπορούσε να πάρει πίσω όσα είπε.»

Ένας «ψιτ» παραμονεύει παντού. Στον καναπέ ή στην οθόνη. Θα μιλήσει ξανά και ξανά για ενσυναίσθηση. Η ντροπή θεωρείται demode. Τα θέματα ψυχικής υγείας έχουν απενεχοποιηθεί. Οι όμορφοι σταρ, όμορφα «καίγονται»; Και «θυσιάζονται» μαζί. Είμαστε όλοι θεραπευτές. Είμαστε όλοι ευάλωτοι. Ίσως γιατί κρύβουμε έναν Μπεν, μία Μπέλα, μία Αντέλ μέσα μας.