Λίγο πριν τις διακοπές, ή λίγο μετά, σκεφτόμαστε με κάθε λεπτομέρεια τα “συνολάκια” των διακοπών. Τι θα φορέσουμε το πρωί, το απόγευμα, στην βραδινή μας έξοδο.Τα τελευταία χρόνια στην λίστα των looks των διακοπών έχουν προστεθεί και τα σύνολα για την παραλία. Δεν μιλάμε πια για το ανέμελο μπλουζάκι και το τζιν σορτς που θυμόμαστε από τα 90s. Βασικά δεν μιλάμε για τίποτα ανέμελο πλέον.

Μπορείτε να διαβάσετε επίσης: Βασιλική Καραγιάννη: “Είμαι απίστευτα ευγνώμων για όλους τους ρόλους που έχω ερμηνεύσει και αυτούς που ανυπομονώ να ερμηνεύσω”

Δεν μας έφτανε δηλαδή το δυσβάσταχτο budget και η ατέρμονη προσπάθεια να είμαστε κομψές στη δουλειά, στο σπίτι, στις χαλαρές, εξόδους, τις βραδινές εξόδους. Πρέπει να ξαναψάξουμε και να καταξοδέψουμε για να είμαστε “stylish” σε θάλασσες και ακτές. Ουσιαστικά μιλάμε για άλλη μια γκαρνταρόμπα. Το κόστος είναι υποκειμενικό. Σε καμία περίπτωση όμως αμελητέο.

Μπορείτε να διαβάσετε επίσης: Μελέτης Ηλίας: “Μαθαίνουμε από τις απώλειες αλλά όταν πια είναι αργά”

Φυσικά δεν αρκεί ένα μόνο σύνολο. Τόσες μέρες θα μείνουμε. Τι άγχος και αυτό. Αλήθεια γιατί ακριβώς αγχωνόμαστε; Και πότε συμφωνήσαμε ότι το θέλουμε όλο αυτό; Ήταν ομόφωνη η απόφαση; Σαν να κουράστηκα λίγο που το άκουσα. Μα σετ και στην παραλία; Δεν βαρεθήκατε πια; Όλη η ζωή μας ένα σετ;

Δεν είπα να είμαστε κακόγουστες, προς Θεού. Αλλά γιατί τόση αυστηρότητα; Ας είμαστε λίγο ελεύθεροι στις διακοπές. Ας μην έχουμε τα τέλεια μαλλιά. Και έλεος με το μακιγιάζ στην παραλία. Αν κάτσεις και παρατηρήσεις τον κόσμο και το dress code με μικρές παραλλαγές είναι όλοι έτοιμοι για clubbing. Πότε έγιναν όλα clubbing;

Όλη αυτή η πίεση για non-stop τελειότητα είναι κουραστική. Και μάταια. Ότι “παίρνει” από την εμπειρία, είναι κάτι που δεν αξίζει να του δίνουμε αξία. Τίποτα δεν θα μας κάνει πιο ευτυχισμένους από τις διακοπές που ευχαριστηθήκαμε, που γελάσαμε. Όλα τα άλλα δεν θα τα θυμάται ποτέ κανείς. Όταν λέμε μια ιστορία από τις διακοπές, η αφήγηση πάντα ξεκινά με την φράση”Τι ωραία που είχαμε περάσει”. Καμιά ιστορία δεν ξεκινά λέγοντας ¨Θυμάσαι εκείνο το παρεό που φορούσα στην Αμοργό;”.

Μπορείτε να διαβάσετε επίσης: Αλέκος Συσσοβίτης: “Αν συγκινηθείς στο θέατρο, μπορεί να σπάσει η καρδιά σου”

Αξίζει να θυμόμαστε μια αστεία ιστορία. Ένα αγόρι με όμορφα μάτια. Το καπέλο που μας πήρε ο βοριάς και το είδαμε να εξαφανίζεται στον ορίζοντα. Το περιτύλιγμα είναι αδιάφορο. Μετά από λίγο καιρό δεν θα μπούμε καν στον κόπο να ανατρέξουμε στη φωτογραφία. Ο χρόνος σβήνει το styling. Όχι όμως τις αναμνήσεις.

Photo Credits: Sun of a Beach