Το Sex and the City δεν ήταν απλώς μια τηλεοπτική επιτυχία. Ήταν καθρέφτης και φαντασίωση μαζί. Τέσσερις γυναίκες, τέσσερις ρόλοι, τέσσερις εκδοχές του ίδιου ερωτήματος: ποια είσαι, ποια είμαι, ποιες είμαστε; Κι όμως, η απάντηση ποτέ δεν ήταν τόσο καθαρή.

Διαβάστε ακόμα: Το τρίγωνο της θλίψης

Πριν από λίγες ημέρες συνάντησα και γνώρισα από κοντά, σε ένα σπίτι στο κέντρο της Αθήνας, την «αληθινή» Carrie Bradshaw. Ή μάλλον την γυναίκα πίσω από εκείνη. Την Candace Bushnell. Για να μιλήσουμε για τον Mr. Big που έγινε ο πρίγκιπας στο λευκό άλογο ή μια σύγχρονη, αμφίθυμη εκδοχή του. Τον Aidan, τον «σωστό», τον ιδανικό, όχι απαραίτητα εκείνον που επιλέγουμε. Για όλα τα κλισέ μαζί, κι όμως τόσο αληθινά.

Πρώτα ήρθε μια πρόκληση αυστηρά προσωπική. Dress code «New York cocktail chic», δηλαδή στιλ με άποψη και απαραιτήτως τακούνια, Manolo Blahnik, Christian Louboutin, υπερμεγέθη τριαντάφυλλα στο ντεκόρ, γλυκά χωρίς γλουτένη και κοκτέιλ. Ένα σκηνικό που μοιάζει βγαλμένο από επεισόδιο.

Κοκτέιλ με την Candace Bushnell, τη γυναίκα πίσω από όλα, την «πραγματική» Carrie Bradshaw, η οποία βρέθηκε στην Αθήνα για ένα one-woman show. Στην αφίσα με τα ροζ γράμματα φορούσε μαύρο κοστούμι με φτερά και διαφάνειες, και δεν πόζαρε πάνω σε  πολυθρόνα αλλά σε ένα κοκτέιλ. Μια εικόνα που κυκλοφορεί στην πόλη, ακόμη και πάνω σε λεωφορεία. Υπόσχεση και μνήμη μαζί.

Βρεθήκαμε λοιπόν μόνο γυναίκες, ντυμένες σαν να μπήκαμε για λίγο στον ρόλο. Εκείνη όρθια, απλή, ευγενική, διαθέσιμη. Φωτογραφήθηκε, μίλησε, γέλασε αυθόρμητα, δεν πρόδωσε τις ηρωίδες της. Καμία απόσταση. Καμία υπερβολή. Ξεκίνησε να γράφει για γυναίκες, χρήματα, σχέσεις, σεξ, όταν έφτασε στη Nέα Υόρκη τη δεκαετία του ’70. Την πόλη που την καθόρισε. Ήταν η στιγμή που οι άνθρωποι γύρω της έγιναν χαρακτήρες. Ακόμη και ο Mr Big ήταν αληθινός. Οι φίλες της έγιναν η Charlotte, η Miranda, η Samantha.

Και τότε καταλαβαίνεις. Το Sex and the City ήταν μια εποχή που άλλαζε. Μια στιγμή που οι γυναίκες στα 30 τους δεν ήταν πια «παράξενες», αλλά διεκδικούσαν χώρο, φωνή, ελευθερία. Ίσως τελικά το ερώτημα «είμαστε όλες Carrie;» να είναι λάθος. Είμαστε λίγο από όλες. Αλλά εκείνη είναι η ιστορία που μας έμαθε να το βλέπουμε και κυρίως να το μοιραζόμαστε.

Την κατέγραψα με το κινητό μου γιατί δεν συναντάς κάθε μέρα την ίδια την Carrie των νεανικών σου χρόνων. Τι έμαθα που δεν γνώριζα ήδη; «Η πραγματικότητα είναι ότι ξεκίνησα να γράφω για γυναίκες, χρήματα, δικαιώματα, σχέσεις και σεξ όταν μετακόμισα στη Νέα Υόρκη στις αρχές της δεκαετίας του ’70. Η πόλη με μάγεψε και άρχισα να γράφω για τη ζωή εκεί. Σύντομα βρέθηκα να δουλεύω για το New York Observer, όπου έγραφα κυρίως προφίλ ανθρώπων της κοσμικής ζωής. Αυτή η εμπειρία οδήγησε τελικά στη δημιουργία της δικής μου στήλης, που εξελίχθηκε στο «Sex and the City»».

Η Candace Bushnell δεν κρύβεται πίσω από τις λέξεις, αυτοσαρκάζεται, μιλάει όπως γράφει. «Πολλοί με ρωτούν από πού προήλθε η ιδέα. Η αλήθεια είναι ότι πάντα έγραφα για αυτά τα θέματα και αντλούσα έμπνευση από τη δική μου ζωή και τους ανθρώπους γύρω μου. Ακόμα και ο χαρακτήρας του Mr. Big βασίστηκε σε πραγματικό πρόσωπο. Οι γυναικείοι χαρακτήρες επίσης εμπνεύστηκαν από φίλες μου, γυναίκες δυναμικές και διαφορετικές μεταξύ τους, όπως η Σάρλοτ, η Μιράντα και η Σαμάνθα, η οποία μάλιστα πέρασε από διάφορα ονόματα πριν αποκτήσει την τελική της μορφή. Όταν ξεκίνησα να γράφω τη στήλη το 1994, η εικόνα της ανύπαντρης γυναίκας στα 30 της ήταν ακόμη κάπως ασυνήθιστη. Ωστόσο, στη Νέα Υόρκη αυτό ήταν πολύ πιο συνηθισμένο απ’ ό,τι πίστευε ο κόσμος. Υπήρχαν περισσότερες γυναίκες από άνδρες, και πολλές γυναίκες δημιουργούσαν τις δικές τους «οικογένειες» μέσα από φιλίες και κοινωνικούς κύκλους. Από μικρή ηλικία ένιωθα φεμινίστρια και είχα την ανάγκη να αλλάξω τον τρόπο που σκέφτονται οι γυναίκες. Μεγάλωσα σε μια εποχή πιο σεξιστική, όπου υπήρχαν συγκεκριμένες προσδοκίες για το πώς έπρεπε να ζει και να σκέφτεται μια γυναίκα. Εγώ, όμως, σκεφτόμουν πιο ελεύθερα και ήθελα να μεταδώσω αυτή την ελευθερία και σε άλλες γυναίκες μέσα από τη γραφή μου».

Η εμπειρία της συνάντησης λειτουργεί σχεδόν συμβολικά. Η «πραγματική Carrie» εμφανίζεται μπροστά σε γυναίκες που έχουν μεγαλώσει μαζί της. Η βασική κατηγοριοποίηση λέει πως η Samantha είναι ηδονίστρια, η Miranda είναι ανεξάρτητη, η  Charlotte είναι ρομαντική και η Carrie το… χάος, όπως τα ωροσκόπια που είναι τόσο γενικά ώστε ταιριάζουν σε όλους. Και κάπως έτσι μένει η πιο απλή αλήθεια: καμία δεν είναι μόνο μία.

Η Candace Bushnell πάντως που πλέον ζει στο Connecticut μας αποκάλυψε πως όλες οι γυναίκες στη Νέα Υόρκη που συναντά, αλλά και ταξιδεύοντας, της λένε πως είναι μόνες. «Αυτό είναι που κάνει τα 50 τόσο έντονα όταν πολλές από εμάς συνειδητοποιούμε ότι ίσως μείνουμε μόνες για το υπόλοιπο της ζωής μας». Διαβάζει ο Mr Big;

Photo credit: Sandy Tsantaki