Ο “Γλάρος” του Τσέχοφ προσγειώνεται στο σήμερα εγκωμιάζοντας την αξία της αντοχής
Μπορεί ένα έργο που γράφτηκε το 1895 να είναι επίκαιρο; Μπορεί ο σύγχρονος θεατής να ταυτιστεί με τους ήρωες μιας μυθοπλασίας που γεννήθηκε στην τσαρική Ρωσία; Ο σκηνοθέτης Γιώργος Βάλαρης παρουσιάζει μια εκδοχή του τσεχοφικού έργου που μας γέμισε με σκέψεις, συναισθήματα και εικόνες. Οι χαρακτήρες μοιάζουν εγκλωβισμένοι σε μια κατάσταση όπου το παρελθόν και το παρόν συνυπάρχουν, επηρεάζοντας τις επιλογές και τις αντιδράσεις τους. Αυτή η αίσθηση στασιμότητας εντείνει το αίσθημα της ματαίωσης. Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της προσέγγισης είναι ίσως η έμφαση στη σιωπή. Οι παύσεις, τα βλέμματα, οι μικρές κινήσεις αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από τα λόγια. Εκεί, μέσα σε αυτές τις «ρωγμές», αποκαλύπτεται η αλήθεια των χαρακτήρων. Δεν χρειάζονται εξηγήσεις· το συναίσθημα μεταδίδεται άμεσα, σχεδόν ενστικτωδώς.