Η μόδα έχει μακρά μνήμη. Και ακόμη μεγαλύτερη αδυναμία στην ιδιοφυΐα. Γι' αυτό η ανακοίνωση ότι η ανοιξιάτικη έκθεση του Costume Institute και το Met Gala 2027 θα είναι αφιερωμένα στον John Galliano δεν προκάλεσε έκπληξη.
Το είχα διαβάσει σε αμερικάνικο περιοδικό και μου άρεσε ο τίτλος. Όχι η ανάλυση. Για την ακρίβεια, δεν υπήρχε ανάλυση. Ήταν ένα κείμενο που έμοιαζε περισσότερο με εικονογραφημένο καρτούν παρά με επιστημονική προσέγγιση. Οπότε κράτησα μόνο την ιδέα: τι λέει το αγαπημένο μας χρώμα για εμάς;
Από τον Αύγουστο κιόλας αρχίζει ο χειμώνας. Βιαζόμαστε, τρέχουμε, θέλουμε να σταματήσει ο χρόνος. Γκρινιάζουμε. Όλα αλλάζουν, τίποτα δεν αλλάζει. Κρυώνουμε, ζεσταινόμαστε, ιδρώνουμε, παγώνουμε. Φυσάει, δεν φυσάει.
Υπάρχει κάτι παράδοξο στα αρχαία θέατρα. Πριν ακόμη σβήσουν τα φώτα, πριν ακουστεί η πρώτη λέξη του έργου, πριν ο θεατής αφεθεί στη μαγεία της παράστασης, μοιάζει σαν να έχει ήδη ξεκινήσει μια άλλη παράσταση.
Από τη Madame Grès, τον Ζαν Ντεσσέ και τον Πολ Πουαρέ μέχρι τη Ζεντάγια, τον Τζόναθαν Άντερσον και τη Μαρία Γκράτσια Κιούρι, η αρχαία Ελλάδα δεν επιστρέφει ποτέ πραγματικά στη μόδα, πολύ απλά γιατί δεν έφυγε ποτέ.
Είναι η στιγμή που θέλεις να χωρέσεις όλη σου τη ντουλάπα σε μια βαλίτσα. Ποια είναι τα κομμάτια όμως που θέλουμε να είναι για πάντα εκεί, στις κρεμάστρες, χωρίς να ενδιαφερόμαστε για τη σεζόν;
Η μόδα κάνει κύκλους. Κάποιες τάσεις επιστρέφουν θριαμβευτικά, άλλες μας κάνουν να αναρωτιόμαστε ποιος σκέφτηκε ότι ήταν καλή ιδέα να ξαναβγούν από τη ντουλάπα.
Κάθε εποχή έχει τη δική της μεγάλη ερώτηση. Η δική μας είναι ίσως η πιο απλή και η πιο δύσκολη μαζί: τι κάνουμε όταν ο κόσμος γύρω μας δεν μας αρέσει;
Ο Χρήστος Πετρίδης και ο Βενέδικτος Αντύπας από το Maison Faliakos μιλούν στη Σάντυ Τσαντάκη και το νέο επεισόδιο του The Fashion Bible Connections για τον Κωστή Φαλιάκο, τις γυναίκες που πέρασαν από το ατελιέ και τις ιστορίες που δεν αποτυπώνονται ποτέ σε μια πασαρέλα ή σε ένα post στα social media.
Υπάρχει μια στιγμή στη μόδα που κάτι παύει να είναι αντικείμενο και γίνεται δήλωση. Το καπέλο του μπέιζμπολ βρίσκεται ακριβώς εκεί. Όχι επειδή άλλαξε σχήμα, χρώμα ή υλικό, αλλά επειδή κάποιος αποφάσισε να αναποδογυρίσει μία μόνο λεπτομέρεια. Να το φορέσει ανάποδα.